13.BÖLÜM | KONSER

Yorum ve oylarınızı bekliyorum. Keyifli okumalar. X : pinklilylza / Ig : ballrosso ❥ Ankara Echoes • Onu Gördüğümden Beri 13.BÖLÜM | KONSER "Bir dakika... Şimdi sen yarın okulda düzenlenecek konser için ne giyeceğini bulamadın ve bu yüzden ben kötüyüm diye mi aradın?" İdil başını salladı. "Evet, baksana hiçbir şeyim yok. Ne giyeceğim ben yarın?" Elime geçen yastığı hiç beklemeden İdil'in yüzüne doğru fırlattım. İdil ise hızlıca yüzüne gelen yastığı tutu. "Kızım ne yapıyorsun ya! Burnuma geliyordu. Biliyorsun burnum çok kıymetli." Eliyle burnunu yokladı. "Ay canım burnum." "Delireceğim. Bende bir şey oldu sandım. Telaşlandım senin için." İdil dudaklarını sarkıttı. "Ben seni yerim ama! Sen benim için telaşlandın mı?" Elindeki yastığı bu defa o bana doğru fırlattı. Yastığı tutup kucağıma aldım. "Camdan baktımda... Hiç telaşlı durmuyordun. Koralp aklını başından almış gibi duruyordun. Gülmeler falan?" Göz kırptı imali bir şekilde. Alttan alttan güldüm. "Evet, aklımı başımdan aldı." "Bak sen!" Yanıma geldi. Yatağın üstüne oturdu. "Ne oldu hemen anlat?" "Bana çıkma teklifi etti." dediğim an şokla dudaklarını araladı. "Ne!" "Galiba... Hislerimiz karşılıklı." Çok normal bir şey anlatırmış gibi konuşuyordum fakat kalbim yerinden çıkacaktı. "Şimdi siz sevgili oldunuz yani?" Başımı iki yana salladım. "Daha olmadık." "Nasıl?" diye sordu kaşlarını çattığında. "Maçtan sonda benimle çıkar misin dedi. Yani daha olmadık. Maçtan sonra..." Beni susturdu. "O nasıl bir saçmalık? Olmuşsunuz işte ne uzatıyorsunuz?" diye atıldı. "Olmadık ama daha var." "Neyse buna da şükür. En azından hislerinizi anladınız ve bir adım attınız. Bizde öyle takılalım işte." İç çektiğinde kaşlarımı çatarak ona baktım. "Ne oldu sana? Yine o meseleler mi?" Başını salladı. "Yine o meseleler." "Anlat bakalım. Bayadır bana bir şeyler anlatmaz oldun." "Anlatıyım ama sonra şu konser için giyecek bir şey bulalım bana, yoksa konsere gidemeyeceğim." Göz devridim. "Konser yerine sabahki sınavına odaklansan keşke." "Onu bir şekilde hallederiz canım. Ama bir daha üniversite bahçesinde olan konsere katılamayız." Gülerek başımı iki yana salladım. "Tamam anladık konser çok önemli. Hadi anlat neler oluyor?" Kaç saat boyunca İdil bana bütün olan biteni anlatmıştı. Bu sırada ona giyecek bir şeylerde bulmuştuk. Hatta bana bile ne giyeceğimi söylemişti. Ben ilk başta gelmeyeceğim demiştim. Fakat bütün okul orada olacak demişti. Bu biraz aklımı karışmıştı. Tabi daha da aklımı karıştıran "Koralp de gelebilir. Düşünsene çok eğlenirsiniz." dediği andı. Bu yüzden o an ikna olmuştum. O konsere bende gidecektim. Daireden çıkmadan önce Koralp'e mesaj yazdım. Esin Ben çıkıyorum. Koralp Kapıdayım. Mesajı görür görmez asansör yerine merdivenlere ilerledim. Hızlıca merdivenler indiğimde içimdeki küçük çocuk heyecanıyla apartmanın içinden çıktım. Çıkar çıkmaz ise moturuna yaslanmış beni bekleyen bir Koralp ile karşılaştım. Ona doğru yürürken beni baştan aşağıya süzdü. "Catwalk nasıl buldun?" dedim gülümseyerek. Başını eğerek o da güldü. "Kendal jenner görse çok kıskanırdı." dedi. Gülen yüzüm bir anda değişti. "Kendal jenner?" Yaslandığı yerden doğruldu. "Evet, model değil miydi?" Kaşlarımı yukarı kaldırdım. "Hm! Yani biliyorsun sen model falan?" "Yok canım nerden bileceğim. Öyle bir yerde karşıma çıktı ondan." Yutkundu. "Öyle hep karşına çıkar mı? Modeller?" diye sordum. "Yok.Çıkmaz." dedi hızlıca. "Anladım." diyerek başımı salladım. Ona imali imali bakmayı ise kesmedim. Çünkü az önce İdil bana bir modelle yapılan editli videoları göstermişti. Dünya çapında ünlü bir tenisçi olunca maalesef böyle şeyler oluyormuş. İdil öyle söyledi yani ama bu benim çok hoşuma gitmemişti. Hem de hiç hoşuma gitmemişti. "Kaskını takıyım." Bana doğru birkaç adım daha attı. Elimde duran kaskı aldı. Kafamdan geçirdiğinde bende ona bakmaya devam ediyordum. "Bir sorun mu var? Niye öyle bakıyorsun?" "Bilmem, bir sorun mu var?" dedim yine imali bir ses tonuyla. "Bilmem." "Bilmezsin tabi. Modelleri daha çok biliyorsundur." diye yi…