5.KISIM

Kael gömleğini giydi. Üstteki iki düğmeyi açık bıraktı; temiz sargının bir kısmı hâlâ görünüyordu. Nora kapıya yöneldi. "Hazır mısın?" Kael kısa bir nefes verdi. "Hayır." Nora dönüp baktı. "...Ama gitmemiz gerekiyor." Birlikte evden çıktılar. Sabahın serinliği köyün dar taş sokaklarını doldurmuştu. Esnaf tezgâhlarını yeni yeni açıyor, birkaç çocuk sokaklarda koşuşturuyordu. Fakat Nora'nın dikkatini hiçbir şey çekmiyordu. Aklında yalnızca tek bir soru vardı. Ben gerçekten kimim? Şifacının kulübesine yaklaştıklarında Kael durdu. "Neden durdun?" "Orada duyacaklarına hazır mısın Nora? " "Bilmiyorum " "Artık bunu düşünmek için çok geç. " Nora'nın içini açıklayamadığı bir ürperti kapladı. Kael kapıya doğru ilerledi. Tam elini kapıyı çalmak için kaldırmıştı ki... İçeriden yaşlı kadının sesi duyuldu. "Girin." İkisi de oldukları yerde durdu. Kapıya vurmamışlardı. Kael ağır ağır kapıyı açtı. Kulübenin içi her zamanki gibi kurutulmuş otların kokusuyla doluydu. Yaşlı şifacı sırtı onlara dönük hâlde raflardan şişeler indiriyordu. "Sizi bekliyordum." Nora şaşkınlıkla Kael'e baktı. "...Bizi bekliyor muydunuz?" Yaşlı kadın yavaşça döndü. Bakışları doğrudan Nora'nın avucuna indi. Sonra gözlerini kapattı. "Demek sonunda uyandı..." Nora'nın kalbi hızlandı. "Ne uyandı?" Kadın birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra bastonuna dayanarak yavaşça yanlarına geldi. "Nora..." "...artık gerçeği öğrenme zamanın geldi." Kael istemsizce bir adım öne geçti. "Ne gerçeği?" Yaşlı kadın önce Kael'e baktı. Ardından tekrar Nora'ya döndü. "Önce bir şeyi bilmelisiniz." "Anlatacağım her şey..." "...ikiye bölünmüş bu krallığın en büyük sırrıdır." "Nora..." "...sen sıradan bir köylü kızı değilsin." Yaşlı kadın ağır ağır sandalyesine oturdu. Bir süre hiç konuşmadı. Sonra gözlerini Nora ve Kael'e çevirdi. "Dinleyecekleriniz... yalnızca bir masal değil." "Bu toprakların unutturulmuş tarihidir." Nora sessizce başını salladı. Yaşlı kadın derin bir nefes aldı. "Uzun zaman önce... " "...Arenya ile Varyth diye iki ülke yoktu." "Bu toprakların adı..." "İskara'ydı." "Tek bir krallık..." "Tek bir halk..." "Tek bir taç." "İskara, kıtanın en güçlü ve en zengin krallığıydı." "İnsanlar, büyücüler ve şifacılar aynı bayrağın altında yaşıyordu." Yaşlı kadın gözlerini kapattı. "Her şey..." "...İskara Krallığı'nda başladı." "Kral ve kraliçe birbirlerini çok seviyordu." "Ama yıllar geçmesine rağmen bir çocukları olmuyordu." "Nesilleri tükenmek üzereydi." "Sonunda son umutları için krallığın kâhininin kapısını çaldılar." Nora ve Kael sessizce dinliyordu. "Ondan bir mucize istediler." "Kahin yıldızlara baktı." "Ve gördüğü şey onu korkuttu." "'Bunu yaparsam...' dedi." "'Krallığın kaderi sonsuza kadar değişebilir.'" "Ama kral kararını çoktan vermişti." "'Bir varisim olsun da bedeli ne olursa olsun.'" Yaşlı kadın derin bir nefes aldı. "Kahın istemeyerek kadim bir doğum büyüsü yaptı." "Ve aylar sonra..." "Kraliçe doğuma girdi." "Herkes tek bir prens bekliyordu." "Ama..." "İkiz erkek çocuk dünyaya geldi." "Neden biliyor musunuz?" Nora başını iki yana salladı. "Çünkü büyü..." "...tek bir kader yaratmak isterken onu ikiye bölmüştü." "Büyük oğlanın adı..." 'Arenya' "Küçük oğlanın adı ise..." 'Varyth' "Kral, iki oğlunun da birlikte İskara'yı yöneteceğini düşündü." "Ama Kahin..." "...onlara baktığı ilk anda bunun asla olmayacağını biliyordu." "Çünkü yıldızlarda tek bir cümle görmüştü." Yaşlı kadın fısıldadı: 'Aynı rahimden doğan iki kader... Biri ışığı koruyacak. Biri gölgeyi seçecek. "Neden kimse onu dinlemedi?" diye sordu Nora. "Çünkü insanlar..." "...kehanetlere ancak gerçekleşince inanırlar." Yaşlı kadın gözlerini uzaklara dikti. "İkiz prensler büyüdükçe..." "...Kahinin gördüğü kehanet yavaş yavaş gerçekleşmeye başladı." "Prens Arenya..." "Çocukluğundan beri merhametliydi." "Halkın arasına karışır, yaralı hayvanları tedavi eder, askerlerle aynı sofraya otururdu." "Bir gün tahta geçerse İskara'nın altın çağını yaşayacağına herkes inanıyordu." "Peki ya Varyth?" Yaşlı kadının yüzü gölgelendi. "Varyth fark…