KÂBUSUN ARDINDAKİ GÜNEŞ

Zihnimdeki o katran karası kâbusun, silah seslerinin ve alnımda patlayan soğukluğun ardından gözlerimi yavaşça araladım. Ağır, beyaz bir aydınlık doldu bakışlarıma. Bir an için ölüp ölmediğimi sorgulayarak etrafıma bakındım; burası kendi evimdi, kendi odamdı. Başımda sadece Targan duruyordu. Bir…