Taş ve ateş

1. Bölüm: Taş ve Ateş ​Demirhan, Zeynep’in o dik duruşu karşısında duraksadı. Odaya sinen sessizlik, hastane koridorunun steril soğukluğunu bile ısıtacak kadar keskindi. Demirhan’ın adamları, ağalarının bu söz üzerine ne yapacağını bekleyerek nefeslerini tutmuşlardı. ​Demirhan, Zeynep’e doğru bir adım attı. Gözleri, Zeynep’in kararlı bakışlarında bir anlığına takılı kaldı. O zamana kadar korkuyla bakan gözlere alışıktı; ama karşısında, kendi doğrularından bir milim bile sapmayan bir kadın duruyordu. ​"Burası hastane, ağa konağı değil," demişti kadın. Sesi titremiyordu bile. ​Demirhan, dudağının kenarında belli belirsiz bir kıvrılmayla cevap verdi: "Haklısın doktor hanım. Burası hastane. Ama dışarıdaki hayat, senin o kitaplarda okuduğun kurallara göre işlemez. Burada benim sözüm geçer, çünkü ben bu topraklara korumayı söz verdim." ​Zeynep, ameliyathane kapısının önünde elindeki dosyayı sıkıca tutarak karşılık verdi: "Senin koruma dediğin şey, kanunların üzerinde bir güç mü? Eğer o çocuk şimdi masadaysa, benim sayemde. Şimdi lütfen, dışarı çık ve işimi yapmama izin ver." ​Demirhan geri çekildi, ama çıkarken söylediği son söz, koridorun duvarlarında yankılandı: "Bu ilçede sadece hastaların değil, herkesin bir sınırı vardır doktor. Seninki bugün biraz daha zorlandı."