BÖLÜM 7

Lütfen oy vermeyi ve BOOL BOL yorum yapmayı unutmayın! Yorumlarınızı okumayı çok seviyorum ve benim için büyük bir motivasyon kaynağı! Keyifli okumalar ^ 7 "GENÇLİK VE HATIRALAR" Yazar Anlatımı Mekanın içinde yükselen müzikten dolayı birbirini duymak için seslerini yükseltmek zorunda kalıyorlardı. Herkes gruplar halinde dağılmıştı. DJ kabinin önünde dans edenler, masalarda oyunlar oynayanlar ve içeriyi keşfetmeye çalışan dokuzuncu sınıflar. Herkesin odağı ister istemez basketbol ve voleybol takımına bir an bile olsun kayıyordu. Diğerlerinden çok uzun olmaları ve her koşulda birlikte hareket ediyor olmaları dışarıdan ilgi çekici gözüküyordu. Okulun magazini spor dalları üzerinden şekilleniyordu. Yaman içindeki sevmediği o hissin sebebini tam olarak çözemediğini düşünüyordu fakat içten içe hissettiği huzursuzluğun sebebi belliydi. Yasmin, Doruk'un yanındaydı. Abartma oğlum, dedi kendi kendine. Kız kiminle konuşacağını sana soracak değil ya? Onu rahatsız eden Yasmin'in biriyle konuşması değildi. Doruk'un ona ilgi duyduğunu ve Yasmin'in terslediğini biliyordu. Şimdi onunla bu kadar iletişim halindeyken ve bir şeyleri aşmak üzerindeyken Yasmin'in iletişim kurmasını kendisine verilmek istenen bir mesaj gibi algıladı. Yasmin kendince Yaman'a benden uzak dur ya da seninle ilgilenmiyorum mu demek istiyordu? Yaman emin olamıyordu ama eğer böyle bir durum varsa bir daha onu rahatsız etmemek için seçtiği dersi bile değiştirirdi. "Nereye daldın lan?" Mert Yaman'ın omuzuna vurduğunda Yaman kendine gelerek gözlerini Yasmin'den ve yanındakinden çekti. Mert'in yanında duran Baran ve Batuhan, Yaman'ın kafasını çevirdiği yere döndüğünde kaşlarını kaldırdı ve Baran'dan bir ıslık yükseldi. "Hayda! Toparla şimdi Yaman'ımı toparlayabiliyorsan." "Yok oğlum," Yaman bir an tepki verme ihtiyacı duydu fakat ne diyeceğini bilemedi. Alara meselesine bozulduğu için mi böyle yapıyordu Yasmin? Bu ihtimal biraz olsun içini rahattı. En azından onu istemediği için değildi. "Ne yok lan sana kız mı yok ya! Buluruz!" Elbette istese birini bulabilirdi. Yasmin'in de bulabileceği gibi ama onu istiyordu ve Yasmin öyle inatçı, öyle dik başlıydı ki onun duvarlarını yıkmak sandığından çok daha zordu. Birlikte kapının önünde durmayı bırakarak bir masaya geçtiklerinde Yaman biraz olsun kendine gelmişti. "Bence senin problemin kız bulamamak değil," dedi Batuhan, elindeki bardağı ağzına götürürken. "Bulduğun kızın seni bulmaması." Yaman başını ağır ağır ona çevirdi. "Ne kadar düşündün bunu?" "Yaklaşık dört saniye." "Belli oluyor." Baran gülerken Mert, Batuhan'ın omzuna gururla vurdu. "Ama doğru konuştu. İlk defa oldu, bölmeyin çocuğu." "Sus lan zevzek!" Yaman gözlerini devirdi. Mert parmaklarını kaldırdı. "Bak şimdi. Bir, Kız spor salonuna girince kafan otomatik dönüyor." "Dönmüyor." "İki: Voleybol antrenmanı bitince bizim antrenman bitmemiş olsa bile kapıya bakıyorsun." "Su sebili orada," Yaman alele acele cevap verdiğinde Mert etrafına bakındı. "Su sebili nerede lan?" "Salonda, gerizekâlı," "Ben de diyorum burada mı var?" Mert hiç bozulmadan üçüncü parmağını kaldırdı. "Üç: Beş dakika önce Doruk kızla konuşurken çocuğa öyle bir baktın ki ben Doruk'un yerinde olsam eve gidip helallik isterdim." "Abartma Mert, abartma normal baktım!" "Normalin buysa düşmanına ne yapıyorsun, silahla mı geliyorsun?" Baran gülerken Yaman, Mert'in kaldırdığı elini aşağı indirdi. "Boş yapma." "Dört: Şu an Yasmin'le Doruk'a bakmamak için bizim suratımıza bakıyorsun. Hayatında ilk defa bu kadar uzun süre göz teması kurduk. Geriliyorum." Yaman istemsizce güldü. "Sen harbi malsın." "Konuyu bana getirme. Sanık sensin." "Ne sanığı lan?" Mert bir anda Baran'a döndü. "Hakim Bey, sanık agresifleşiyor. Tutanağa geçsin." Baran oyuna dahil olup başını ciddi ciddi salladı. "Geçti." "İkiniz de geri zekâlısınız." "Bir hâkime böyle konuşamazsın," dedi Mert. "Cezanı artırırım." "Savcı değil miydin sen?" Yaman onunla baş edemeyeceğini bildiğinden onun gibi tepki vererek durumu kontrol altına almaya çalışıyordu. "Pe…