5.Bölüm - 1.Kısım

Ağrıyan bileğimin sancısı ve başucumda çalan alarmın sesiyle gözlerimi açtım. Yatakta hafif doğrularak alarmı kapattım. Burnuma nefis kokular geliyordu. Sanırım Esra benden önce uyanmıştı ki zaten dünden sözü olduğu için erken uyanacağını biliyordum. Bileğimin ağrısı bana dün geceyi hatırlatıyordu . Dün gecenin o soğukluğunu, iğrençliğini ve ağzıma dahi almak istemediğim o ismi... Ama bir şey daha hatırlatıyordu. O tanıdık ama bir o kadar da yabancıyı, onun o karanlıkta parlayan gözlerini ve hastanedeki konuşmamızın ardından o gülüşündeki tanıdıklığı... Bütün bu düşünce buhranımın arasından çalan kapımın sesiyle kurtuldum. Gelen Esra 'dan başkası değildi. Üzerindeki pijamaları, gözündeki ve sesindeki uyku mahmurluğuyla " Günaydın. Ben de tam seni uyandırmaya geliyordum. Haydi kahvaltı hazır. " Dedi. Benim de ondan kalır yanım yoktu. Ben de sesimdeki uyku mahmurluğuyla cevap verdim. " Günaydın. Uyandım . Uyandım. Yine de sağol. " Diyerek ayağa kalktığım esnada bileğimin ağrısı ile kalktığım yere tekrar geri oturdum. Esra bu halimi görünce durduğu yerden yüzündeki endişeyle yanıma hızlıca geldi. " Hala ağrıyor değil mi? Dur . Doktor krem vermişti. Sabah kalktıktan sonra ve akşam yatarken sürmemiz için. Hemen onu getireyim de sürelim. " Diyerek bir şey dememe bile fırsat vermeden üç adımda kapıdan çıktı. Arkasından " İyiyim ben. Sadece küçük bir sancı. " Desem de artık çok geçti. Esra merdivenleri inmişti bile. Çok geçmeden elinde ilaç dolu poşetle kapıdan içeriye girdi. Yatağa ilaç poşetini dökerek ağrı kesici kremi buldu. Gözüyle bileğimi göstererek " Kızım uzatsana bileğini. Davetiye felan mı bekliyorsun? Süreyim de hem kahvaltıya hem de görüşmeye geç kalma. " Diyerek adeta anne edasıyla söylendi. Açıkcası Esra yanımdayken anne özlemini pek çekmiyordum. Çünkü annemin yanımda olsa yapacağı her şeyi bizzat o yapıyordu zaten. Bu benim kolaylığıma geldiği için değil tabi ki. Esra kendisi annesiz büyüdüğü için hiç bir canlıya annesizlik duygusunu hissettirmek istemiyordu. Hiç bir canlı diyorum. Çünkü bunun içine hayvanlar hatta bitkiler bile giriyor. Bir arkadaşınız varsa şanslısınız . Ama hayatınızda benim gibi bir Esranız varsa hiç vakit kaybetmeden gidip direkt nüfusunuza geçirin. Benden söylemesi. Hani bir arkadaş vardır bir de dost dediğiniz birisi vardır. Hayatınızda yüz tane arkaşınız olsa dahi bir tane dostunuz yok ise o zaman vah ki ne vah! Bu hayatta bir çok arkadaşınız olabilir. Her biriyle çok iyi de anlaşabilirsiniz. Ama hayatınızdaki o bir tanecik dostunuz var ya onunla bırakın iyi anlaşmayı dünyayı yerinden bile oynatırsınız. O yüzden hayatınızdaki o bir tanecik dostunuza çok iyi bakın. Çünkü o hayatınızdaki yüz kişiden bir tanesi bile o dostunuzun tırnağı bile olamaz. " Anne sen misin? Anne sensen bana bir işaret ver. " Diyerek Esra'nın yüzüne doğru elimi salladım. Esra kafasını sağa sola sallayarak " Şimdi sana bir işaret vereceğim. O zaman göreceksin Esra mıyım Piraye teyze miyim. " Dedi. Ve yerde duran bacağımı aldığı gibi yatağın üzerine koydu. Esranın bu beklenmedik hareketiyle şaşırdım. Ve sinir etmek için suratımı ekşitip " Sen hastalarına da mı böyle yapıyorsun. Eğer böyle yapıyorsan hamile kalmamaya karar verdim. " Diyerek onu biraz olsun sinir ettim. Bacağıma sürdüğü kremi masaj yaparak dağıttığı esnada yüzüme bakmadan cevap verdi. " Hastalarıma böyle davranmıyorum tabi ki. Bu sana özel bir muamele. Ki sen hamile oluncaya kadar ben hastaneye atanıp uzmanlığı mı alıp seminerden seminere koşarım. " Diyerek elindeki eldivenleri çıkardı. Kremi ve diğer ilaçları tekrar poşetine katarak yataktan kalktı. Ayağımı göstererek " Bugün şirkete ben bırakırım seni. Oradan da hastaneye geçeceğim. Stajım bugün bitiyor. Ondan sonra da ayağın iyileşinceye kadar ben götürüp getiririm seni. " " Esra ol... " " Ne kendini ne de beni yorma Eslem. Hem bu halde bu ayağının üzerine fazla basarsan hem şişer hem de iyileşmesi uzun sürer. " " Esra iyiyim ben. " " Şimdilik iyisin Eslem. İtiraz istemiyorum. Benim keçi inadımla da fazla…