Şiir 99 – “Hüzünlü Bir Reminiscence”

Şiir 99 – “Hüzünlü Bir Reminiscence” Hüzünlü bir reminiscence, unutulmuş kelimelerin hafızası. Bir zamanlar söylenen her söz, şimdi yıkık bir duvar gibi. Kırık dökük bir anı, zamanın silip süpürdüğü bir hatıra, gözlerimde bulanık bir resim. Sonsuz bir meçhul içinde kaybolurken, adını anarken, sesim boğuluyor. Hüzünlü bir reminiscence, belki de geçmişin içindeki en güzel yalan.