Şiir 92 – “Gecenin Sessizliği”

Şiir 92 – “Gecenin Sessizliği” Gecenin sessizliği var, ama o sessizlik, içimdeki çığlıkları bastırıyor. Her an, sanki her şeyin içinde bir ses var, ama o ses kimseye ulaşmıyor. Ve ben, o sessizliği dinlerken, içimdeki o kaybolan huzuru aramaya çalışıyorum. Gecenin içinde yalnızım, ama belki de bu yalnızlık, bana seni hatırlatacak bir yol. Bir zamanlar, her şeyin içi doluydu, şimdi her şeyin içinde sadece sessizlik var.