Şiir 85 – “Gecenin Sesleri”

Şiir 85 – “Gecenin Sesleri” Gecenin sesleriyle uyandım, ama her ses, sana ait bir anı hatırlatıyor. Her adımda biraz daha kayboluyorum, her köşe, bir hatıra oluyor. Gecede yalnızlık, sana ait her şeyin yankısı gibi derinleşiyor. Bazen, gözlerimdeki ışık kayboluyor, sadece karanlık var. Ama o karanlıkta, sana ait bir ışık var mıydı? Bunu bilemiyorum. Ama gecenin içinde kaybolmak, belki de seni bir daha bulmak demekti.