Şiir 81 – “Yavaşça Sönüyor”

Şiir 81 – “Yavaşça Sönüyor” Hayat yavaşça sönüyor, sokak lambaları gibi. Bir gün yandığında, daha fazla ışık vermiyor, ama hala yanmaya devam ediyor, bu bir yalan, ama öyle görünüyor. Bana da öyle oldu, her şey parladı bir zaman, şimdi kırık dökük hatıralar kaldı. Yavaşça sönüyor her şey, ama gitmiyor, ve ben, her adımda kayboluyorum.