Şiir 79 – “Kimse Anlamaz”

Şiir 79 – “Kimse Anlamaz” Kimse anlamaz, gözlerimdeki boşluğu. Biri gelip sorsa, “İyi misin?” derler, ama kimse ne olduğunu bilmez, görmedikleri bir yara var içimde. Bazen bir gülüş yeter, ama o gülüşün ardında kırık dökük bir hayat yatar. Bir tek ben varım, ve her sabah, o yalnızlığı yeniden yaşıyorum.