Şiir 78 – “Yalnızım Ama Yalnız Değilim”

Şiir 78 – “Yalnızım Ama Yalnız Değilim” Bazen sokaklar daha yakın, biri gelir yanına, bir bakar, ama kimse durmaz, herkes koşar. Yalnızım, ama yalnız değilim, çünkü içimdeki boşluğu herkesle paylaşıyorum. Her adımda biraz daha kayboluyorum, gözlerimde bir umut, ama o umut da kaybolur. Kimse görmüyor, kimse aramıyor. Bir tek ben varım, gözlerimdeki yalnızlıkla.