Şiir 76 – “Yavaşça Sönüyor”

Şiir 76 – “Yavaşça Sönüyor” Hayat yavaşça sönüyor, sokak lambaları gibi. Bir gün yandığında, daha fazla ışık vermiyor, ama hala yanmaya devam ediyor. Bana da öyle oldu, bir zamanlar her şey parlaktı, şimdi sadece kırık dökük hatıralar kaldı. Yavaşça sönüyor içimde her şey, ama bir türlü gitmiyor. Ve ben, her adımda biraz daha kayboluyorum.