Şiir 74 – “Kimse Anlamaz”

Şiir 74 – “Kimse Anlamaz” Kimse anlamaz, gözlerimdeki o boşluğu. Biri gelip sorsa, “İyi misin?” derler, ama kimse ne olduğunu anlamaz. Bazen bir gülüş yeter, ama o gülüş, hemen kaybolur. Sonsuz bir bekleyiş var içimde, ama kimse fark etmez. Bir tek ben varım, ve o yalnızlıkla baş başa kalırım.