Şiir 70 – “Yalnızlığın Gözleri”

Şiir 70 – “Yalnızlığın Gözleri” Yalnızlığın gözlerine bakarken, kendimi kaybolmuş gibi hissediyorum. Her bakış, bir geçmişin izini taşıyor, ama her iz, sana ait bir şeyin kaybolduğunun habercisi gibi. Ve ben, o yalnız gözlerin içinde kendi içimde kayboluyorum. Her gün biraz daha o gözlerdeki boşluğu hissediyorum. Bir zamanlar seninle olan her şey, şimdi bir başka zamanın sahipsiz anılarına dönüşüyor. Yalnızlığın gözlerinde, belki de seni bulacağım. Ama o gözler, her geçen an bir başka acı ile derinleşiyor.