Şiir 57 – “Beni Hatırladığın An”

Şiir 57 – “Beni Hatırladığın An” Bir gün, belki de bir gece, beni hatırladığında, sana ait her şey gözlerinin derinliğinde yankı yapacak. Ve ben, o anı bekliyorum, çünkü bir zamanlar seninle olan her şey hala içimde yaşıyor. Beni hatırladığın an, belki de geçmişin en derin anı olacak. Her şey bir kez daha seninle buluşacak, ama o an, geçip gitmeyecek bir iz bırakacak. Sen beni hatırladığında, ben hep aynı yerde olacağım, belki de seni bekliyor olacağım. Çünkü hatırlamak, gerçekten seni tekrar bulmak demek. Ve ben, o anı sabırla bekliyorum, çünkü her şey seninle yeniden başlar.