Şiir 52 – “Kaybolan Zamanın Kokusu”

Şiir 52 – “Kaybolan Zamanın Kokusu” Kaybolan zamanın bir kokusu var, sana ait bir koku. Her geçen dakika, bir parça daha soluyor. Ve ben, o kokuyu her an arıyorum. Zaman geçiyor, ama o koku kaybolmadı. Hâlâ içimde, sadece bir nefes kadar yakın. Kaybolan zamanın kokusunda seninle her anı yaşıyorum. Bir anlık kayboluş, ama zamanla birleşen her şeyin son kokusu.