Şiir 33 – “Sonsuz Gölgeler”

Şiir 33 – “Sonsuz Gölgeler” Sonsuz bir gölge gibi büyüdün içimde, ne zaman seni görsem, arkamda hep bir iz var. Bir adım atsak bile, seninle olan mesafemiz hep aynı kalıyor. Her gece seninle uyandım, ama sabahları seni arayarak. Bir gölge gibi, hep peşinden koştum ama asla tutamadım seni. Geri dönmedin bir kez bile, ama gölgen her zaman kaldı. Sonsuzluk gibi, seninle yaşadığım her an, şimdi sadece bir iz.