Şiir 32 – “Gözlerinden Düşenler”

Şiir 32 – “Gözlerinden Düşenler” Bir damla düştü gözlerinden, ve ben o damlada kayboldum. Gözyaşın konuşuyordu, anlatamadıklarımızı. Sustum. Çünkü sesin daha ağırdı bütün cümlelerimden. Bir bakışınla içimi yıktın. Gözlerinden düşen her şey kalbime indi. Ve ben hâlâ o düşenlerde seni topluyorum. Sen ağlamasan da, ben her gece o damlayla ıslanıyorum.