Şiir 31 – “Bir Cümlelik Özlem”

Şiir 31 – “Bir Cümlelik Özlem” Bir cümle yetiyor bazen, hatırlamak için her şeyi. Adın geçince, kalbim eski ritmine dönüyor: sende kalmış bir melodi gibi. Özlem uzun değil aslında, bir cümle kadar kısa: “Sen yokken ben kimim?” Sorunun cevabı yok, çünkü sen gidince ben sorularla baş başa kaldım. Bir cümlelik özlemde boğuluyorum, çünkü o cümle hep yarım.