Şiir 26 – “Adını Anınca”

Şiir 26 – “Adını Anınca” Adını anınca boğazım düğümleniyor. Bir şey kalıyor içimde, söyleyemediklerim gibi. Sanki biri içimden senin adını çekip alıyor, ama her defasında yerine acı koyuyor. Anılar bile temkinli yaklaşıyor, çünkü senin adın hala yangın yeri gibi. Ne zaman seni ansam, kelimeler yanıyor.