Şiir 24 – “Kırık Saat”

Şiir 24 – “Kırık Saat” Saatin durduğu zamanı hatırlıyorum, tam da gidişin gibiydi. Zaman yürümeyi unuttu o an, ve ben hep orada kaldım. Her yeni gün aynı dakikada başlıyor içimde. Çünkü sen gittin, ama gidişin kaldı. Kırık bir saatin tik takları gibi sabit kaldım senden sonra. Kimse saramadı o zamanı, kimse ilerletemedi beni.