Şiir 21 – “Kapanmayan Defter”

Şiir 21 – “Kapanmayan Defter” Seni yazdım bir deftere, sayfalar doldu, ama hikâyemiz bitmedi. Her satırda senin gölgen var, her kelimede biraz özlem. Bitirmek istedim, ama nokta koymaya elim varmadı. Yeniden başlamaya korktum, çünkü ilk sayfan seninle başlıyordu. Ve ne zaman başka biri girse cümleye, seni silemiyordum içinden. Bu defter kapanmaz artık, çünkü seninle yazıldı kader gibi.