Şiir 20 – “Senden Sonra Kimse”

Şiir 20 – “Senden Sonra Kimse” Senden sonra kimse dokunamadı kalbimin kıyısına bile. Bir denizdin sen, ve diğerleri sadece serap. Gözlerime bakınca seni gördüm, ellerimde hâlâ teninin yankısı. Sen gittin, ama dokunuşun kalmadı peşimden. Biri gülümsedi mesela, ama o gülüş sende güzeldi. Senden sonra her şey biraz eksik, herkes biraz yabancı. Kalbim seni bıraktıktan sonra kimseyi içine alamadı. Çünkü sen, orada ev kurmuştun.