Şiir 2 – “Gittiğin Günden Beri”

Şiir 2 – “Gittiğin Günden Beri” Gittiğin günden beri hiçbir kapı tam kapanmadı ardımdan. Hep bir ses sızdı boşluklardan, senin adın gibi yankılandı duvarlarda. Sabahlar hep eksik şimdi, çünkü uyanmak sadece güne değil, bir zamanlar gülüşüneydi. Artık ne güneş aynı parlıyor ne de aynalar bana benziyor. Kahvemde bıraktığın iz silinmedi, bir yudumluk sessizlik kaldı bardağımda. Yalnızlık masaya oturmuş, senin yokluğunu çatal bıçakla kesiyor her akşam. Gözlerini unutmadım, ama onlara nasıl baktığını hatırlayamıyorum artık. Zaman, anılarımı eskitiyor sen hiç yaşanmamışsın gibi... Bir adım attım sana, bin adım geriye savruldum. Şimdi ne senden haber var ne de içimdeki senden. Gelseydin, belki de hiçbir şey düzelmeyecekti. Ama ben yine de bir kez daha gelmeni bekledim.