Şiir 16 – “Rüyada Kaldın”

Şiir 16 – “Rüyada Kaldın” Bir rüyaydın belki de, uyanınca kaybolan. Ama etkisi gün boyu süren o garip ağırlık gibisin kalbimde. Uyurken sarıldım sana, ama sabah kollarım boştu. İzini yastıkta aradım, yalnızlıkla buruşmuş çarşaflarda. Rüyada kalan bir aşktın, dokundum ama hissedemedim. Göz göze geldik ama hiç birbirimizi görmedik. Şimdi gözlerim kapalı daha çok, çünkü seni ancak orada bulabiliyorum.