Şiir 15 – “Kapanmayan Mektup”

Şiir 15 – “Kapanmayan Mektup” Sana bir mektup yazdım, ama göndermedim. Çünkü kelimeler seni taşıyamazdı, ağır gelirdi her harf. Zarfı bile kapatamadım, çünkü hâlâ açık bir yara gibisin içimde. Nereye göndersem boşuna, senin olmadığın her yer biraz daha karanlık bana. Kelimeler büyüyor kağıtta, ama bir türlü seni anlatamıyor. Çünkü sen, sessizliğin en çok konuşan halisin. Belki bir gün bir rüzgâr alır götürür mektubu sana. Ama sen okurken ben çoktan unutulmuş olurum.