Şiir 14 – “Aynı Gökyüzü”

Şiir 14 – “Aynı Gökyüzü” Aynı gökyüzüne bakıyoruz belki, ama sen başka şehirde, ben başka bir yalnızlıkta. Yıldızlar tanık olmadı mı aynı anda seni düşündüğüm saatlere? Seninle geçen zaman, şimdi takvimlerde boşluk. Adın geçince hâlâ bir şeyler sızlıyor içimde. Bir şiir başlıyor her gece, sonunu getiremiyorum. Çünkü her mısrada senin eksikliğin var. Aynı gökyüzü, ama hiç bu kadar uzak olmamıştık.