Şiir 106 – "Gitme CaNoM"
Yazar: Ramazan DEMİR
Şiir 106 – "Gitme CaNoM" Gitme... söylenmemiş cümleler kırılırken dudak kenarlarında, bir sigara gibi titriyor yalnızlığım, alevini sen çaktın, dumanı bana kaldı. Seninle başlardı tüm sabahlar şimdi her şey geceye doğuyor. Zaman bile senden sonra, geri geri akıyor CaNoM... Ellerini unutmadım, birini kalbimde bıraktın, diğerini… kim bilir kim tutuyor şimdi? Ben hâlâ o son bakıştayım, aynalar bile utanıyor gözlerimden çünkü sende unuttuğum her şey beni hâlâ burada bekliyor. Gitme... gidişinle kalbimi de götürdün ama unuttun CaNoM, ben seni oraya gömdüm.