Şiir 104 – “Sisli Hüzün”

Şiir 104 – “Sisli Hüzün” Sisli bir hüzün var, her şey bulanık, gözlerim kaybolmuş bir dünyada. Zamanın derinliklerinde kaybolan her an, şimdi bir sis gibi, yavaşça dağılıyor. Ve ben, o sisin içinde adımlarımı ararken, her şey daha da belirsizleşiyor. Sisli hüzün, belki de içimdeki en derin yalnızlık. Bir zamanlar berrak olan her şey, şimdi sisle kaplı bir anı gibi. Ve ben, o anının peşinden kayboluyorum.