Şiir 102 – “Mavi Gölgeler”

Şiir 102 – “Mavi Gölgeler” Mavi gölgelerle sarılı gece, zamanın kendi içinde kaybolduğu bir an. Yalnızca ay, bu karanlıkta yol gösteriyor, ama o yol da kayboluyor. Her adım, bir başka varlıkla siliniyor, belki de gerçek bir iz yoktur. Mavi gölgeler, belki de içimdeki en derin karanlık. Ve ben, o karanlıkta kaybolmuşken, gölgeler arasında bir yaşam buluyorum.