1.Bölüm:Sıfır Saat

Bazı zamanlar vardır, insanın kendinden vazgeçtiği bir zaman, bazı zamanlar vardır insanın kendini ölümün kıyısında olduğunu bildiği zaman ben şu an ikisinin de var olduğu bir zamandayım. Belki de bu yolculukta babam gibi şehit düşecektim... ya da vatanımın geleceğini koruyacaktım. Eşyalarımı toplayıp, annemin yanına gidip, elini öpüp alnıma koydum. "Hakkını helal et ana" Annem ağlayarak sarıldı. "Helal olsun oğlum, senin bıraktığın yerde seni bekliyor olacağım geleceğinden hiç şüphem yoktur." Annemden ayrılıp karargaha doğru yürümeye başladım. Karargah eve baya yakındı çünkü acil bir durum olabileceği için hızlıca gitmem gerekebiliyordu. Karargaha vardım. Koridorlar her zamankinden daha sessizdi. Soğuk duvarlara çarpan bot sesleri, yaklaşan görevin ağırlığını her adımda biraz daha hissettiriyordu. Timdeki herkes oturmuş beni bekliyordu. Beni görünce herkes ayağa kalkıp asker selamı verip "Hoşgeldiniz komutanım" "Sağolun çocuklar" "Komutanım araba birazdan bizi almaya gelecek" Kafamı onaylar bir ifadeyle salladım. Derin bir nefes aldım. "Askerlerim biliyorsunuz bu görev en tehlikeli olanı daha önce bu görev için sevdiklerimizle birlikte çok şehit verdik. Hiç olmadığımız kadar dikkatli olucaz birbirimizi kollamayı ihmal etmicez" Herkes hep bir ağızdan "Emredersiniz komutanım" diye bağırdı. Sessizlik Koca bir sessizlik Araba gelmişti. Arabayı kullanan Üsteğmen, Barçın SANCAKTAR 1.87 boyunda sarışın, mavi gözlüydü ona çok güveniyorum, korkusuz sevdikleri için canını bile verebilecek biriydi. Bu görevden korkmadığına emindim çünkü timdekiler hariç kim kimsesi yoktu. Onun yanında ben oturuyordum. Kutay Yelboğa 1.93 boyunda, kumral, kahverengi gözlüydüm. Annem hariç arkamda bıraktığım kimse yoktu ama hayatta kalmam için onun varlığı bile yeterdi. Arka koltukta ise er Yamaç ALPTEKİN ve teğmen İlter GÖKTAŞ vardı. Yamaç 1.90 boyunda, kumral, yeşil gözlüydü korkak gibi görünür ama cesurdur, asker olmasına rağmen şaka yapmaya çok düşkündür tabii yaptığı şakalarda şaka olsa, ailesi onun her zaman destekçisidir. İlter 1.91 boyunda, esmer, kahverengi gözlüdür, çok az konuşur ama öz konuşurdu, ailesi çok baskıcıydı ve anlaşamazdı kaç kere karşıma alıp konuşsamda bana mısın demiyorlardı.