11

Sarılamadım... Son kez birbirimize el sallarken adımları git gide benden uzaklaştı. Arkasını döndüğünde, son kez dönüp bakar diye olduğum yerde bekledim. Tam uçağa bindiğinde cam kenarında oturup gülümseyen yaşlı gözlerle bana baktığında, ona veda etmenin ağırlığı yüreğimi yaktı. Ekrem bana doğru yaklaşıp kolunu omzuma attı. Desteğini belirten nahif dokunuşuyla sırtımı sıvazladı. Hadi gidelim. Soğukta hasta olmanı istemez değil mi? Uçak kalkana kadar bekleyeceğim. Kalkıyor zaten bak! Hadi gidelim. Ekrem üzgün halimi görmeye alışkın olmadığı için beni çakılı kaldığım yerde kolumdan tutarak götürmeye çalışsa da, hâlâ Mehmet'e bakmaya çalışıyordum. Uçak yukarı doğru yükseldiğinde artık görüş açımdan çok uzaklaşmıştı. Sevda kardeşim hadi! Paniklediğinde elleri titriyordu. Daha fazla diretmeyerek arabaya geçtim. Anahtarı kontağa taktığında yüzümü cama doğru döndüm. Hiçbir şey konuşmadan, öylece sessizliğin içinde kendimi hapsettim. Nazan da mis gibi portakallı kek yapmıştı, gidip yesek mi? Imm... Portakallı kek en sevdiğimdi. Beni nerden yakalayacağı noktayı çok iyi biliyordu. Bir boğa burcu kadını yemeğe asla hayır demez. Bakışlarım Ekrem'in gözleriyle buluştuğunda küçük bir çocuk gibi otuz iki diş gülümsemeyle "olur yiyelim ama sonra eve geçmem gerekiyor. Babam da Mehmet'in gidişine perişan olmuş haldeydi." " Tamam bırakırım. Sen üzülme." Sıkıntıdan terleyen avuç içlerimi üzerime sildim. Avcumun içine minik daireler çizer gibi oynarken Ekrem'in yeni aldığı evine çoktan varmıştık. Bir adım ilerimde yürüyerek bana kapıya kadar öncülük ederken, etrafa dizdikleri saksılara baktım. Hepsi çiçek açmış, muhteşem bir hava katmıştı bahçeye girdiğimde adımlarımı hızlandırdım. Ekrem'e yetişmek inanılmaz zor bir şeydi, çünkü yürürken bile çok hızlı ilerliyordu. Geldik Sevda, buyur bu tarafta çıkar ayakkabılarını da sana terlik vereyim. İçeriden gelen adım sesleri git gide artarken Nazan karşımda belirdi. Oo kimler gelmiş! Hoşgeldin kuşum! Ayakkabılarımı çıkardığımda eğilip önüme bıraktığı terlikleri giydim. Hoşbuldum canım. Yeni eviniz hayırlı uğurlu olsun. Etrafa göz gezdirirken koridordan ilerleyip sağ taraftaki salona girdik. Salon açık tonlarda dizayn edilerek ortama ferah bir hava katmış. Kullandığı küçük biblolar ünitenin kenarlarında ortama renk katarak daha güzel bir hale getirilmişti. Bej rengi olduğunu düşündüğüm açık tondaki kanepesine oturdum. Sağol canım. Öyle böyle bizde her şeyi yoluna koymayı başarıyoruz. Bizimkilerle aramız da düzeldi. Bak işte bu benim moralimi yerine getiren en güzel haber oldu. Nasıl oldu peki? Annem merhmetli kadındır. O babamın öfkesine hakimiyet kurabilen tek insan. Babam, ablam ve annem hepsi buraya geldiler. Bizim kendi emeğimizle bir yuva kurabildiğimizi görünce bütün öfkelerini bir kenara atıp tebrik ettiler. Baban ne dedi peki? Babam her zaman ki gibiydi... Suratında mimik dahi oynamıyordu ama içten içe o da benimle gurur duyduğuna emindim. Ne olursa olsun siz bir ailesiniz ve seni affetmelerine sevindim. Artık gönül rahatlığıyla bayramlarda ziyarete de gidersiniz. Dün akşam yemeğe de çağırdım. Ablamın sınavı varmış, o çalıştığı için gelemedi. Ablanın hırs ve azmine bayılıyorum. Keşke ben de işime devam edebilseydim... Hayrola ne oldu dercesine sessizce baktığında " Ya ben yeni gelen stajyerle hastaların serumunu değiştiriyordum ya da kan alıyordum. O an acilden çağırılınca, kıza görev verdim. Sadece kan alması gerekiyordu. Ne yaptı? Şaşkın şaşkın bakarken eliyle dudağını kapattı. Hastanın kolunda damar yolu ararken, her tarafını delik deşik etmiş. Anaaa! Ee sonra noldu? Suç sana patladı değil mi? Aynen öyle oldu kısacası işten çıkarıldım. Birkaç hastaneye bakmaya gidecektim ama Mehmet izin vermedi. Anlamadım? Tek kaşını kaldırıp pürdikkat bakarken benden bir cevap bekledi. Öyle değil, tabii ki çalışmama karışmıyordu. İzmir'e taşınmayı düşünüyoruz. Evlendikten sonra, onun da benim de işim orada olacak. Bu güzel bir fikir. İkiniz için hayırlısı neyse o olsun da bizde sizi ziyarete gelelim. Gelin ta…