3.BÖLÜM

Bu bölümde sonunda başlayabilicezz Dikkat edin düşme tehlikesi olan alandasınız Oy vermeyi ve yorumlamayı lütfennnn unutmayalım ***** 3 Gün sonra O gün gelmişti. Ellerim titriyordu normalde kendimi skin tutabilen biriyken bu şimdi olmuyordu, yapamıyordum. Bu üç günde fazlaca annemlerle konuşu yakında onların yanına gelceğimi ve birşey söyleceğim den bahsedince meraklandılar fakat çok üstelemediler biliyorlardı eninde sonunda anlatacağımı onlara ne söyleceğimi ise iki saat 16 dakika sonra öğrenecektim. Daha fazla oyalanmayarak son kez odamdaki boy aynasından kendime baktığım gördüğüm yeşil üniforma sımsıkı topuz yaptığım kumral saçlarımla güzel duruyordu. Kenarda komidinin üzerinde bulunan baş tacım olan bordo beremide kafama taktığımda artık tam anlamıyla hazırdım. Evet ben bordo bereliydim ki sadece ben değildim birçok kadınımız vardı benim gibi sanılanın aksine kadınlarda bordo bereli olacak kadar güçlülerdi. uzatmadan deri ceketimi anahatarlarımı alarak dışarı çıkarak postallarımı giydim. Ve merdivenleri inerek arabaya adımladım gereksiz dercede heyecanlı,tedirgindim. Daha fazla oyalanmamam gerektiğine kanaat getirerek arabayı çalıştırarark yola koyuldum. Yaklaşık kırk beş dakikalık bir yolun ardından askeriyeye varmıştım. Otoparkın içine girdiğimde ne kadar büyük olsada neredeyse hepsi doludu normalde bu kadar dolu olmazken bugün gelen kişiler olduğundan fazlaca üstelemeyerek askeriye girişin gittim kapıda ki askerler hazır ola geçtiler. "Rahat asker, albay nerde biliyor musunuz?" Rahata geçerken bana cevap verdi"Evet komutanım odasında ama bir tim ve Orgenaral bulunuyor." Başımla onaylayıp askeriyeye geçtim bizim timin yanına gidecektim. Genelde bahçedeki çardakta takıldıkları için arama gereksinimi duymadan bahçaye yöneldim. Bahçeye çıktığımda etrafta bizim askeriyede olamayan birkaçtane asker gördüm büyük ihtimalle gel kişilerin yanında buraya gelmişlerdi. Daha fazla oyalanmadan sağda bulunan geniş çardağa doğru ilerledim. Ama timdekilerin baya hararetli şekilde birşeyler konuştuğunu farkedince kaşlarım hafilten çatıldı. Yanlarına vardığımı bile fark etmemiş olcaklardi ki ahmet abi ayaklandı ve ellerini saçlarını dağatark bağırıyordu "Nasıl lan kim bilmediği biriyle evlenir." Benim hakkımda konuştuklarını anladığımda artık sessiz kalamayıp kendimi belli etmem gerektiğini anladım. "Ben evlenirmişim demek Ahmet Aydemir" arkasını dönünce hazır ola geçti. Diyerleride ayaklanıp sıraya geçti. "Size mi kaldı benim kararları mı sorgulamak ha" diye bağırdım. Normalde bu kadara sert çıkmazdım ama şuan gerginim ve benim arkamdan kararlarımın sorgulanması en sinir olduğum şeylerde sıralaması baya yüksektir. "Komutanı-" dediğinde Ahmet abi nin sözünü kestim. "Komutanım yok aydemir ben anladım ki siz kendi aranızda beni verdiğim kararlar hakkında baya istihare ediyomuşsunız belli benide fark etmediniz. " Diye bağırınca kafaları öne eğildi. Bende daha sakin kalmaya çalışarka derin bir nefes aldım. "Tamam, sakinim" diue mırıldandım. "Kafalarınızı kaldırın ve bana bana gelmeden burada benim verdiğim kararaların sorgulandığını anlatın." Dedim gür bir sesle sözlerimle hepsi kafasını kaldırdı."Komutanım bu sabah siz gelmeden birkaç saat önce yemekhanede sizin dedikodularınız dönüyordu. Komutanlardan biriyle evlenip başka yere gidiceğiniz hakkında biz başta buna inanmadık ama doğru olması ile ilgi çok karaklı oldukları için sizi evlenim gidiceğiniz hakkında albaya sorduk. Oda evet görev nedeniylr evlenecek dedi bizde en azından bunu bize bahsetseydiniz diyerek biraz dellendik. En son da siz geldiniz işte" dedi utana sıkıla. Hafif bir tebessümle "Anladım ama bir şey öğrendiğinizde özelliklede benimle ilgi birşey olduğunda başkalarına sormak yerine gelip bana sorun Albay bile olsa ek olarak bir daha sakın arkamdan kararlarım sorgulanmasın ne duyayım ne yakalayım." Dedim onlarda rahatlamış olcak derin nefesler alıp verdiler. "Yerlerinize geçebirsiniz" diyi bende oturdum. Bu kadar sinirlenmemin sebebi beni çok iyi tanımalarına rağmen gelip ban…