BÖLÜM 15 - BEDELİ OLAN KEHANET

Pyrion... Ateş Şehri'nin kutsal tapınağı sessizliğe gömülmüştü. Ateş Tanrısı günlerdir yatağından kalkamıyordu. Sarayın en güçlü şifacıları bile çaresizdi. Ne büyüler... Ne iksirler... Ne de kutsal ateş... Hiçbiri işe yaramıyordu. Kaelos kapının önünde bekliyordu. Elindeki tahta kılıcı sıkıca tutuyordu. Kimse ona bir şey söylemiyordu. Ama kötü bir şeyler olduğunu hissediyordu. O sırada tapınağın en yaşlı kâhini içeri girdi. Saçları tamamen beyazdı. Elinde binlerce yıllık bir tomar taşıyordu. Tanrı dizlerinin üzerine çöktü. "Konuş..." Kâhin tomarı yavaşça açtı. "Majesteleri..." "Bu bir hastalık değil." Ateş Tanrısı gözlerini açtı. "O zaman nedir?" Kâhin derin bir nefes aldı. "Bu..." "...Kehanetin bedeli." Odadaki herkes donup kaldı. "Kehanet mi?" Kâhin başını salladı. "Binlerce yıl önce yazılan kehanette bir satır vardı." Tomarı çevirdi. Titreyen sesiyle okumaya başladı. 'Ateş Varisi doğduğu gün, eski alev yeni sahibini seçer.' Kaelos anlamamıştı. Babası ise anlamıştı. Kâhin devam etti: 'Varis büyüdükçe babasının ilahi ateşi yavaş yavaş oğluna aktarılır.' 'Eski alev sönerken yeni alev doğar.' Sessizlik... Hiç kimse konuşamadı. Kaelos şaşkınlıkla babasına baktı. "Ben mi yaptım?" Ateş Tanrısı güçlükle doğruldu. "Hayı... hayır." "Bu senin suçun değil." Kâhin son cümleyi söyledi. "Bu durdurulamaz." "Çünkü bu bir lanet değil..." "...Tanrıların kanunudur." Kaelos'un gözlerinden yaşlar süzüldü. "O zaman babam ölecek mi?" Kimse cevap veremedi. Çünkü cevabı biliyorlardı. Aynı anda... Yeraltı Dünyası'nda Hades uzaklara baktı. "Süre başladı..." Thalassa merakla sordu. "Hangi süre?" Hades gözlerini kapattı. "Ateş sönmeye başladığında..." "...kader geri sayımı başlatır." Olimpos'ta Zeus tek başına gökyüzünü izliyordu. Elindeki kehanet parşömeninde yeni bir satır belirdi. "İlk alev söndüğünde, son kehanet uyanacaktır." Zeus'un yüzü ciddileşti. "Demek vakit geldi..." Ve binlerce yıldır beklenen kehanet... İlk kez gerçekten harekete geçti