BÖLÜM 14- SÖNEN ALEV

Beğeni ve Yorum istiyorum lütfen kırmayın beni (: Yeraltı Dünyası... Thalassa, Hades'in sarayına geleli birkaç gün olmuştu. Başta korkmuştu. Ama Hades, sandığı gibi korkunç biri değildi. Sessizdi. Ciddiydi. Ama ona her zaman nazik davranıyordu. Yeraltının sessiz koridorlarında dolaşırken, bazen Hades ona eski tanrıların hikâyelerini anlatıyordu. Aynı gün... Pyrion. Ateş Şehri'nde büyük bir festival hazırlanıyordu. Kaelos, babası Ateş Tanrısı'nın yanında duruyordu. "Bugün ilk kutsal ateşi sen yakacaksın." Kaelos heyecanla başını salladı. Tam o sırada... Ateş Tanrısı'nın yüzü soldu. Elini göğsüne götürdü. Nefesi kesildi. Bir anda dizlerinin üzerine çöktü. "Babam!" Kaelos koşarak yanına geldi. Muhafızlar ve rahipler hemen etraflarını sardı. Ateş Tanrısı'nın avuçlarındaki alevler sönmeye başlamıştı. Bu, daha önce hiç görülmemişti. Sarayın şifacıları saatlerce uğraştı. Büyüler yapıldı. Şifalı iksirler hazırlandı. Ama hiçbirinin faydası olmadı. Ateş Tanrısı her geçen saat daha da güçsüzleşiyordu. Gece olduğunda... Kaelos babasının odasının kapısında oturuyordu. İçeriden gelen sessizlik onu korkutuyordu. Bir süre sonra kapı açıldı. Yaşlı başrahip dışarı çıktı. Kaelos umutla ayağa kalktı. "Babam iyi olacak mı?" Başrahip cevap vermedi. Sadece başını eğdi. O sırada... Yeraltı Dünyası'nda Hades aniden irkildi. Elindeki kadeh yere düştü. Thalassa şaşkınlıkla ona baktı. "Ne oldu?" Hades uzaklara bakıyordu. "Ateş..." "Zayıflıyor." Olimpos'ta Zeus da aynı anda gökyüzüne baktı. Bulutların arasındaki yıldırımlar eskisi kadar güçlü değildi. Athena endişeyle sordu: "Yoksa..." Zeus cümleyi tamamladı. "Kehanet başladı." Pyrion'da... Kaelos babasının elini tuttu. İlk kez onun eli buz gibiydi. Ateş Tanrısı gözlerini güçlükle açtı. Fısıltıyla konuştu: "Kaelos..." "Ocağı..." "...asla söndürme." Kaelos gözyaşlarını tutamadı. "Hayır." "İyileşeceksin." Ateş Tanrısı cevap veremedi. Odadaki kutsal alev, ilk kez küçücük bir kıvılcıma dönüştü. Ve dışarıda... Bütün Ateş Şehri'ni derin bir sessizlik kapladı.