BÖLÜM 13- YER ALTINA GİDEN YOL

Rica etsem beğenir misiniz? Yorum da yaparsınız çok makbule geçer ❤️💜 Olimpos... Gün batımı yaklaşırken gökyüzü alışılmadık bir renge bürünmüştü. Altın bulutların arasına siyah gölgeler karışıyordu. Athena bunu ilk fark eden oldu. Bir şey yanlıştı. Aynı saatlerde... Zeus, en yüksek kulede tek başına duruyordu. Elindeki eski parşömen yeniden parlamaya başlamıştı. Daha önce hiç olmadığı kadar parlak... Parşömenin üzerinde yeni bir cümle belirdi. "Varis dokuzuncu yaşına ulaştığında gölgeler onu aramaya başlayacak." Zeus'un yüzü bembeyaz kesildi. "Hayır..." Tam o sırada arkasından bir ses duyuldu. "Artık çok geç." Zeus arkasını döndü. Hades kapının önünde duruyordu. "Sen de hissettin." Hades başını salladı. "Yeraltındaki ruhlar huzursuz." "Tartaros'un zincirleri titriyor." "Birileri mührü arıyor." Zeus yumruklarını sıktı. "Olimpos artık güvenli değil." O sırada... Thalassa bahçede Hermes'le yakalamaca oynuyordu. Kahkahaları bütün bahçeyi dolduruyordu. Birden durdu. Başını gökyüzüne kaldırdı. Siyah bir gölge... Sadece bir anlığına geçti. Sonra kayboldu. İçi ürperdi. Aynı anda... Pyrion'da Kaelos eğitim yapıyordu. Elindeki alev birden söndü. İlk kez... Ateş ondan korkmuş gibiydi. Gece olduğunda bütün tanrılar toplandı. Poseidon da gelmişti. Zeus ağır adımlarla masanın başına geçti. "Olimpos artık onu koruyamaz." Poseidon ayağa fırladı. "Ne demek istiyorsun?" "Kehanet değişti." "Değişmedi." Hades ilk kez konuştu. "Sadece yeni satırını gösterdi." Salon sessizleşti. Poseidon öfkeyle Zeus'a baktı. "Anlaşmamız vardı." "On yaşına kadar burada kalacaktı." Zeus başını eğdi. "Biliyorum." "Ama kızın burada kalırsa yaşayamayabilir." Bu söz salondaki herkesi susturdu. Hades birkaç adım öne çıktı. "Yeraltı Dünyası..." "...onun izini saklayabilecek tek yer." Poseidon kaşlarını çattı. "Ölüler Diyarı mı?" "Evet." "Hiçbir karanlık varlık oraya izinsiz giremez." "Orada güvende olacak." Poseidon gözlerini kapattı. Bir baba olarak buna razı olmak istemiyordu. Ama bir tanrı olarak gerçeği biliyordu. Kızının yaşaması her şeyden önemliydi. Ertesi sabah... Thalassa küçük çantasını hazırlıyordu. Ne olduğunu tam anlamamıştı. Sadece bir yolculuğa çıkacağını sanıyordu. Hermes ona küçük tahta bir kuş hediye etti. "Canın sıkılırsa bununla konuş." Athena gülümsedi. "Ve derslerini unutma." Thalassa ikisine de sarıldı. Sonra Zeus'un yanına geldi. "Ne zaman döneceğim?" Zeus diz çöktü. "Çok uzun sürmeyecek." "Ben seni almaya geleceğim." Küçük kız gülümsedi. "Söz mü?" Zeus elini uzattı. "Söz." O sırada... Yer titremeye başladı. Siyah taşlardan yapılmış dev bir kapı yavaşça açıldı. İçeriden soğuk bir rüzgâr esti. Kapının ardından Hades yürüyerek çıktı. Uzun siyah pelerini yerde sürünüyordu. Thalassa korkuyla Zeus'un elini tuttu. Hades diz çöktü ve yumuşak bir sesle konuştu. "Korkmana gerek yok, küçük varis." "Ben seni karanlığa değil..." "...güvende olacağın yere götürmeye geldim." Thalassa derin bir nefes aldı. Sonra son kez Olimpos'a baktı. Hiç bilmiyordu... Yeraltı Dünyası'nda geçireceği iki yıl, kaderini sonsuza kadar değiştirecekti.