Bölüm 1|KUSURSUZ GÖRÜNEN HAYATLAR

1. BÖLÜM Kusursuz Görünen Hayatlar Seoul, South Korea. Gece, şehrin üzerine siyah bir örtü gibi çökmüştü. Han Nehri boyunca uzanan ışıklar suya yansıyor, gökdelenlerin camları yıldızlar gibi parlıyordu. Bu şehirde herkes bir şeyin peşindeydi; para, güç, başarı ya da intikam... Ve Aria Ashford için bunların hepsi sadece işin bir parçasıydı. Siyah bir sedan, Ashford Group'un elli katlı merkez binasının önünde durdu. Şoför hızla inerek arka kapıyı açtı. Aria, ince topuklu ayakkabılarıyla arabanın içinden indi. Üzerindeki siyah takım elbise, topladığı saçları ve yüzündeki soğuk ifade, onu gören herkesi istemsizce susturuyordu. Binanın girişinde dizilen çalışanlar aynı anda eğildi. "İyi akşamlar, Başkan Ashford." Aria başını hafifçe salladı. Ne bir gülümseme... Ne de tek bir gereksiz kelime. Çünkü bu şirkette duygular değil, başarı konuşurdu. Asistanı Mia telaşla yanına yaklaştı. "Başkanım, yarınki yönetim kurulu toplantısı için tüm dosyalar hazır. Ayrıca Bay Choi sizinle özel olarak görüşmek istiyor." "Yarın." "Ama çok önemli olduğunu söyledi." "Daha önemli olan benim dinlenmem." Mia başını eğdi. "Anlaşıldı." Aria asansöre yöneldi. Asansörün parlak metal kapıları açıldığında içeride kimse yoktu. Tam içeri gireceği sırada telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi. «"Kaderinden kaçamazsın."» Bir an durdu. Mesajı okudu. Sonra hiçbir şey olmamış gibi sildi. Muhtemelen saçma bir şakaydı. En azından öyle olmasını umuyordu... Asansör kırk sekizinci katta durdu. Aria odasına girdi. Kocaman camlardan bütün Seoul görünüyordu. Bu manzara yıllardır değişmemişti. Ama nedense bu gece... İçini açıklayamadığı bir huzursuzluk kaplamıştı. Camın önüne yürüdü. Tam o anda aşağıdaki kalabalığın arasında siyah paltolu bir adam dikkatini çekti. Hiç hareket etmiyordu. Sadece binaya bakıyordu. Ve sanki... Onun bulunduğu kata. Aria istemsizce kaşlarını çattı. Adam yavaşça başını kaldırdı. Göz göze geldiler. Aralarında onlarca kat olmasına rağmen Aria, o bakışları iliklerine kadar hissetti. Bir saniye... İki saniye... Telefonu çalınca gözlerini ayırdı. Tekrar aşağı baktığında... Adam yok olmuştu. Sanki hiç orada bulunmamıştı. Aria derin bir nefes aldı. "Saçmalık..." Fakat o gece, bunun sadece bir başlangıç olduğunu henüz bilmiyordu.