ÖNSÖZ

Sevgili Okurlarım; Siz bu sayfaları okuyorsanız ve şu anda bu kitabı elinizde tutuyorsanız en büyük hayallerimden birini gerçekleştirmişim demektir. Size kendimden bahsedeyim. Lise 2.sınıf öğrencisi; hayallerine ulaşıp kendi ayakları üzerinde durmak isteyen genç bir yazarım. Bir şeyler yazıp okumak benim küçüklükten beri hayalimdi. İlkokulda okuma yazmayı öğrenir öğrenmez her gün herhangi bir sayfa bulur bir şeyler karalardım. Okumayı severdim. Ve bu alışkanlık büyüyünce de devam etti. Ve benim için büyük bir hayale dönüştü. Önceleri çok fazla okudum, evin içinde sürekli çevirdiğim sayfaların hışırtısı gelirdi kulağıma. Sonradan içimde taşıdığım dertleri, sıkıntıları kağıda döktüm. Önce günlük yazmayla başladım. Kendi hayatımı döktüm defterin her bir sayfasına. Sonrasında fark ettim ki bu yaşanmışlıklar bir hikâyenin kapılarını aralıyor bana. Neden olmasın dedim. Ve 7.sınıfta ilk kurgumu yazmaya başladım. Okulda arkadaşımla tartıştığım tek konu kurgularım oldu. Yazıp yazıp sildim. Sürekli düşündüm. Kendi kafamda karakterler oluşturdum. Yazdığım şeyleri sürekli arkadaşlarıma okuttum. 8.sınıfta sınav senem olduğundan dolayı bir süre ara verdim. Fakat vazgeçmedim. Yapacağıma inandım. Kendime güvendim. Asla umutsuz olmadım. Çok beğendiğim bir kurgumu wattpad’de yayınladım. İlk başlarda 7-8 okunmam vardı. Fakat bu durum beni umutsuzluğa götürmek yerine daha da güçlendirdi. Yazdığım her bölümde hatalarıma daha çok dikkat ederek devam etmeye gayret ettim. Amacım okunmak değildi, asıl amacım eleştirel yeteneğe sahip, bana hatalarımı anlaşılır bir dille söyleyen okuyuculara ulaşmaktı. İstediğim de oldu. Kısa zamanda hem okunmalarım arttı hem de bahsettiğim okuyucular çoğaldı. Kısaca her şeye rağmen ben bu kitabı çıkarabilmişsem başarmışım demektir... Birkaç teşekkürüm olacak. Öncelikle her şeye rağmen beni sonuna kadar destekleyen, bu kitabı yazarken bana istediğim ortamı sunan aileme çok teşekkür ediyorum. Sonsuz seviyorum onları... Arkadaşlarım. Her yazdığım bölüme çokça yorum yapıp desteğini hiçbir zaman esirgemeyen dostlarım. Hepsine çok teşekkür ediyorum. İyi ki varlar... Ve son olarak okuyucularım. Başından beri beni sürekli” Yeni bölüm ne zaman?” diye darlayan bir tanelerim. En büyük teşekkürün onlara. Sizi seviyorum... Son olarak; Unutmayın, başarı yalnızca Allah’ın yardımı iledir. Vazgeçmeyin ve elinizden geleni yapıp Allah’a tevekkül edin. İnanıyorum ki kitaplığınızın en güzel köşesinde kendi emeklerinizle yazdığınız o güzel kitaplar sergilenecek. Keyifli okumalar diler, teşekkür ederim... Siz bu sayfaları okuyorsanız ve şu anda bu kitabı elinizde tutuyorsanız en büyük hayallerimden birini gerçekleştirmişim demektir. Size kendimden bahsedeyim. Lise 2.sınıf öğrencisi; hayallerine ulaşıp kendi ayakları üzerinde durmak isteyen genç bir yazarım. Bir şeyler yazıp okumak benim küçüklükten beri hayalimdi. İlkokulda okuma yazmayı öğrenir öğrenmez her gün herhangi bir sayfa bulur bir şeyler karalardım. Okumayı severdim. Ve bu alışkanlık büyüyünce de devam etti. Ve benim için büyük bir hayale dönüştü. Önceleri çok fazla okudum, evin içinde sürekli çevirdiğim sayfaların hışırtısı gelirdi kulağıma. Sonradan içimde taşıdığım dertleri, sıkıntıları kağıda döktüm. Önce günlük yazmayla başladım. Kendi hayatımı döktüm defterin her bir sayfasına. Sonrasında fark ettim ki bu yaşanmışlıklar bir hikâyenin kapılarını aralıyor bana. Neden olmasın dedim. Ve 7.sınıfta ilk kurgumu yazmaya başladım. Okulda arkadaşımla tartıştığım tek konu kurgularım oldu. Yazıp yazıp sildim. Sürekli düşündüm. Kendi kafamda karakterler oluşturdum. Yazdığım şeyleri sürekli arkadaşlarıma okuttum. 8.sınıfta sınav senem olduğundan dolayı bir süre ara verdim. Fakat vazgeçmedim. Yapacağıma inandım. Kendime güvendim. Asla umutsuz olmadım. Çok beğendiğim bir kurgumu wattpad’de yayınladım. İlk başlarda 7-8 okunmam vardı. Fakat bu durum beni umutsuzluğa götürmek yerine daha da güçlendirdi. Yazdığım her bölümde hatalarıma daha çok dikkat ederek devam etmeye gayret ettim. Amacım ok…