3. Bölüm: İlk Konser

Gözlerimi yoğun bir sabaha açtım, hazır olmayan valizim ile bakıştım. Yataktan kalkıp yüzümü yıkadım sonra valizimi hazırlamaya başladım. “İlk beraber olduğumuz bir konser ve Ankara.” Dedim kendi kendime, çalan telefonuma baktım Selin atıyordu. “Günaydın, magazinler yıkılıyor ve artık sizin sevgili olduğunuz haberleri çıkması lazım, bugün magazine son kez iş ilişkimiz var diyişiniz olsun.” Dedi Selin. “Tamam, tamam Selim’le de konuşurum yarın sevgili olarak başlarız.” Dedim. “Hazırlanın çıkın, röportaj konserden sonra olacak haberiniz olsun.” Yorgun şekilde gülümsedim ve valizimi kapattım. “Tamam başka yolu yok artık, otele geçer üstümüzü değiştirir röportaja gideriz o yorgun halle.” Dedim ve telefonu kapattım. Valizimi mutfağa kadar çektim ve dümdüz gidip solda ki odanın kapısına vurdum, Selim uyanmış mıydı acaba? Tam o sırada lavabodan çıkan Selimi gördüm. “Çıkmamız lazım ne kadar erken gidersek o kadar dinleniriz.” Dedi Selim. “Valizin hazır mı senin?” Diye sordum. Tam o an Selim’in valizi ile bakıştım. “Çoktan.” Dedi ve valizini aldı ben arkama dönüp evime baktım, şaşalı bir ev değildi hiç bir zaman da öyle olsun istemedim. Çünkü bu ev çocukluğumdu, anısı ve hisleri vardı bu evin. Geçen saatler, geçen zamanlar. Değeri olan şeylerin nasıl değeri olmazmış bunu öğretti bu dünya. “Şu an ciddi ciddi bir otobüsteyiz.” Dedi Selim ve gülüşümü gizlemeye çalışıyordum. “Kart basılan otobüse sen gidip 400 lira verip üstü kalsın dedin Selim.” Dudaklarını aralayıp kendini açılma gereği duydu. “Ben hiç otobüse binmedim ki nereden bilim, şu an kendimi gizlemeye çalışıyorum.” Dedi Selim ve gözlerine baktım. “Emin ol şu an herkes bizi çekiyor, sence nasıl gizlenebilirsin?” Diye sordum. “Cidden çekiyorlar mı?” Diye sordu. “Çekiyorlar tabii, sen zaten şarkıcı falan değilsin ondan çekmiyorlar sandın.” Dedim gülerek. Tam o an bir kız yaklaştı yanımıza, Selime baktı ilk sonra bana. “Kuzgun seninle fotoğraf çekebilir miyiz? Tabii arkadaşınız izin verirse.” Dedi ve Selim gülmeye başladı. “Tabii çekiniriz, Nova senin için sorun yok dimi?” Diye sorunca kızın gözleri parladı. “Nova mı? Ben sizin çok büyük hayranınızım nolur beraber fotoğraf çekinebilir miyiz?” Diye sorunca Selime baktım. “Tabii, bak şimdi Kuzgun diyeceksin tamam mı?” Dedim ve kızla birlikte Kuzgun diyerek fotoğraf çektirdik. “Arkadaşlar fotoğraf çektirmek isteyeler gelsin hep beraber çekelim.” Dedim gülerek. “Lavin?” Dedi ve imalı şekilde baktı Selim. “Konser öncesi pratik yapalım mı?” Diye sordum. “Peki.” Dedi ve arkamı döndüm. “Hep beraber Yanlış Zaman diyoruz. 3,2,1 Yanlış Zaman.” Gülerek fotoğraf çektik ve tam o an söze girdim. “Gözlerin bende ama aklın başka yerde, aynı cümledeyiz ama farklı cümlelerde.” Selim bana baktı ve gülümsedi. “Dokunsam da eksik, kalsam da yarım, biz en çok birbirimize yakışan yarım.” “Söyle, bu kaçıncı susuşun, içimde kalan o son dokunuşun.” “Adını koymadık, belki de korktuk, aynı yolda yürüyüp kaybolduk.” Sustum ve gülümsedim, alkışlar başladı ve Selim o an bana bakmıştı. “Biz yanlış zamanın doğru insanlarıydık.” Dedim ve Selim devam etti “Aynı anda değil, hep biraz yarımdık.” “Ankara bu gece biz söyleyeceğiz siz aşkınızın gözlerine bakıp bize eşlik edeceksiniz.” Dedim ve Selimle otobüsten indik. “Otobüste konser vermedik demeyiz.” Dedi Selim. “Otobüse binmiş olman bile şaşırtıcı.” Dedim gülerek. “Hadi gel oteli bulduk oda lazım bize.” Dedi Selim ve birlikte otele girdik. “Merhaba Lavin Ardel adına oda ayırtmıştım da anahtarı alabilir miyim?” Diye sordum ve Selim bana şaşırarak baktı ve yanda ki kadına baktı. “Selim Kara adına bir oda istiyorum.” Dedi ve kimliğini uzattı. “Lavin hanım bir kimlik rica edebilir miyim?” Dedi beyefendi ve kimliğimi uzattım. “Selim bey otelimizde ki tüm odalar maalesef dolu gözüküyor.” Dedi kadın ve gülümsedim. “Lavin hanım buyrun anahtarınız, oda numaranız 231 iyi dinlenmeler dileriz.” Dedi adam ve anahtarımı aldım. “Selim bey benim odamda kalabilir.” Dedim gülerek. “Ek ücreti şirkete belirtebilirsiniz.” Dedim ve valizimi…