1. MARANGOZ VE MANKEN

Bölüm. MARONGOZ VE MANKEN ♠️~~>>Kurguda geçen olay ve karakterlerin gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünü olmakla birlikte gerçek hayatı yansıtmamaktadır.<<~~~♠️ ♠️ Bölüme geçmeden önce yıldıza basmayı ve satır arası yorum yapmayı lütfen unutmayalım. Yorumlarınızı çok merak ediyorum yalnız bırakmayın çiftlerimi... ~♠️ ♠️Bölüme başlamadan önce buraya başlama tarihinizi atabilirsiniz. (Yayınlanma Tarihi: 05.07.2026) ♠️ ♠️ KEYİFLİ OKUMALAR DİLERİM ♠️ 🛠️👠1. MARANGOZ VE MANKEN 🛠️👠 ⚖️ Ciddiyet hem işimin hem de ruhumun bir parçasıydı. Tebessüm ederken iki kere düşünmek, konuşmadan önce kafamda binlerce kez onu tartmak, ve en önemlisi yaşamadan önce ölmeyi bilmem gerekiyordu. Gökyüzünde,yerden metrelerce yükseklikte uçarken görebildiğim en karanlık noktalara dalıp gidiyordum. Bu kutu gibi aracın içinde ki karanlık ve ciddi sessizlik beni boğuyordu. Ancak ziyadesi yoktu çünkü mesleki hayatım hatta kişisel hayatım aynı bu ketumluk içinde yaşamaya alışmıştı. Aynı özel jetin içinde konsolosluk başkanı, delegeler, arabulucular ve sayamadığım kadar askeri personel içinde kalan ben, yani Diplomat Başak Sağın Türkiye'nin doğusu ve komşu ülkesi arasında aniden patlak veren kriz için bir gece ansızın yola çıkmıştım. Türkiye, güzel memleketim... Mesleğim yüzünden sürekli ondan uzak kalsamda gözümde hep tütüyordu. En son beş ay önce oradaydım. Beş ay... Nefesim yeniden kesilmiş ve kalp atışım hızlanmıştı. Çünkü beş ay önce ben belki 28 yıllık hayatımda hiç yapmadığım bir deliliği yapmıştım. Gizliden. Çünkü mesleğimin bana sunduğu ciddi hayatta bu tür yaramazlıklar hoş karşılanmazdı. Beş ay önce ben... Derin derin nefesler almaya devam ederken , yaşananlar aklıma geldikçe sanki o anı tekrar tekrar yaşıyormuş gibi deliriyordum. O dudakların sıcaklığını hiç bir soğuk geçirmemişti. O sert ellerin bedenim üzerinde tutkuyla ve yumuşak gezinişi tenimden kopamamiştı. Tek gecelik bir ilişki yaşamaştım, hemde tanımadığım bir adamla. Hatta hala tanımıyor olduğum bir adam. Ama o tek gecelik sevişmem, belki de yaptığıma hiç pişman olmadığım tek günahımdı. Tek günahım ve en büyük eğlencem. 5 AY ÖNCE / TÜRKİYE Bakışlarım karşımda duran Hafsa'daydı. Kaç saattir benim için ne yapabiliriz diye düşünüyorduk. Türkiye'den gitmeme sayılı sayılı saatler kalmıştı ve Hafsa son kez birlikte vakit geçirelim diyordu. "Of Başak abla aklıma hiç bir şey gelmiyor" diyerek ofladı Hafsa. Gülümsedim ve , "İlla bir şey mi yapmamız gerekiyor Hafsa, Neden evde oturmuyoruz?" dediğimde Hafsa omuz silkmişti. "Saçmalama Başak abla gitmeden önce eğlenmemiz lazım, hem kim bilir bir daha nasıl bir araya geleceğiz Allah bilir," dedi dudaklarını büzmüş bir şekilde. "Pekala ama ne yapacağız?" dediğim de bilmiyorum der gibi bana bakıyordu. "Dur bakalım, bizim kızlara yazayım var mı yeni mekan falan," dediğin de eline telefonu alıp ekrana odaklandı. Bende artık ona sırtımı döndüm. Masaya doğru ilerledim. Masa'nın üzerindeki Hafsa ile olan fotoğrafımıza baktım. Hafsa Serhat amcanın kucağındaydı ben ise bacağına sarılmış bir haldeydim. Bu fotoğrafları dün gibi hatırlıyorum. Aslında bende kucağında olmayı çok istiyordum o gün. Ama ne yazık ki buna izin vermemişti Nergis teyze. Bakışlarım o minicik elleriyle serhat amca'nın bacaklarını tutan Başak'taydı. Şimdi o kızdan eser yoktu. O zaman sessiz ve sakin biriydim. Çoğunluklada ağlayan. "Yaşasın," diyen çığlık sesiyle panikle arkamı döndüm. "Hafsa," dediğim de Hafsa yataktan fırlamış tam karışımda durmuş bana bakıyordu. "Akşam yeni açılan bir mekan varmış," dedi ve soluklandı. "Ve bil bakalım nasıl bir konsept yapmışlar?" diye sorduğunda yüzüne öylece bakıyordum. "Nasıl?" dedim hafif bıkkın çıkan bir sesle. Gitmek istemediğimi nasıl belli edebilirdim bilmiyordum. Ben burda onunla eğlenmeği tercih ediyordum. "Maske," dediğinde anlamayarak ona baktım. "Ne maskesi?" dediğim de Hafsa bana ciddi misin der gibi bakıyordu. "Streel maske canım, Abla ne saçmalıyorsun, bildiğimiz maske Başak abla. Yani yüzlerimiz gözükmeyecek bu şe…