Bölüm 8

- Efsun'dan - Tabii ki de sabah uyandığım gibi , dün gelen hemşirenin içeriye gelip polislerin benim ile konuşmak istediğini söylemesini beklemiyordum. Ama bu durumun olabileceğini düşünmüş ve çoktan hazırlanmıştım. Polislerin içeriye alınmasını kabul etmemle hemşire dışarı çıktı ve polisler içeriye girdi. 2 tane 30'lu yaşlarının sonunda polis içeriye girdi ve yatağın ayak ucuna geçip ilk önce bana selam verdiler ardından beklediğim konuşmayı yapmaya başladılar. "Kusura bakmayın Hanımefendi daha yeni iyileşmeye başlamışken sizi rahatsız ediyoruz ama size birkaç soru sormamız gerekiyor." "Dinliyorum?" "Öncelikle adınızı öğrenebilir miyiz?" "Tabii , adım Efsun Karaca. Siz söylemeden ben söyleyeyim 20 yaşındayım." "Dün hastaneye gelmeden önce ARKENDİ şirketinin tepesinden atladığınız bilgisi elimize geldi. Bu doğru mu?" Biraz gözlerimin ıslanmasını sağlayıp sanki ağlıyormuş havası vererek cılız çıkan sesimle konuşmaya başladım. "Evet... Doğru." Buraya geldiğinden beri konuşmayan 2. Polis , yandaki sürahiden bir bardak su doldurup bana uzattı. "Oradan atlamanızın özel bir sebebi var mıydı." Beklediğim soru gelmiş ve ben çoktan doğru bilgilerle hazırladığımım cevabı söylemeye başlamıştım "Ben... Ben artık o şirketin içinde olup bitenlere katlanamıyordum... Daha fazla yapamadım!" "Eğer sizin için sorun değilse şirkette ne gibi bir sorununuz olduğunu söyleyebilir misiniz?" "Onlar..." "Onlar , ek bir iş daha yapıyorlar. Şirketi büyüttükleri parayı kaçırıp da sattıkları çocuklardan elde ediyorlar." "Üstelik çocuklar daha 5 yaşlarında! Daha çok küçükler... Ve bende daha fazla dayanamadım." "Kimse bana inanmayınca o şirketin çevresinde ölürsem şirketin araştırılacağını ve bu bilgilerin elde edilebileceğini düşündüm..." "Bu yüzden yaptım! Her ne kadar korksam ve üzülsemde - öyle birşey yok - çocukların mutlu ve özgür olabileceği düşüncesi gözümü kör etmişti..." " Tamamdır , soruşturmamız burada bitti bizimle iş birliği yaptığınız için teşekkür ederiz." "Asıl ben teşekkür ederim. Eğer bu konuştuklarım küçücük çocukları biraz olsun özgür bırakabilecekse o zaman size seve seve yardım ederim." Polislerin odadan çıkması ile birlikte kapı kapanmıştı, ,ben de hemen kapının arkasına gidip polisleri dinlemeye başladım. "Onun bir sorunu olduğunu düşünmüyorum bile isteye yapmamış belli. Sen ne düşünüyorsun?" "Seninle aynı fikirdeyim. Sadece kotü bir şeye dayanamayıp yanlış yolu seçmiş." "Yine de şu şirketin ek işinin olup olmadığını bir kontrol edip ona göre yorumlayalım." "Eğer gerçekten de böyle bir şey varsa işte o zaman kaldırırız hakkındaki söylemleri?" "Evet , öyle yapalım." Bu iş çantada keklik olmuştu. Yatağıma yatıp biraz daha uyumaya karar verdiğimde tam yatağa yatmışken odanın kapısı açıldı. İçeriye girenin ya polis ya da sabahki ve dünkü hemşire olmasını beklerken içeriye giren Baran ile biraz da olsa şaşırmıştım