Beşinci Bölüm

ASİL TİMİ “Eyüp Binbaşım, beni çağırmışsınız?” Dedi Alp odaya girerek. Dün akşam kızları Dilan’ların konağından aldıktan sonra kendilerini odalara atmışlardı. “Bozkurt sınırda bir hareketlilik var. Senin tim ile gideceksin. Ama az kişisiniz diye üç asker daha göndereceğim sizinle.” Bu sırada odanın kapısı çaldı. “Gir!” Emrini verdi Binbaşı. “Binbaşım bizi çağırtmışsınız?” Dedi gelenlerden erkek olan biri. Alp gelenlere baktı. İki erkek bir kadındı gelenler. “Evet Asil Tim’i ile birlikte sınırdaki haraketliliğe gideceksiniz.” Dedi durdu baktı karşısındaki gençlere Binbaşı Eyüp Turgut. “Bir saniye tanımıyorsunuz bir birinizi. Bu askerler yeni atandılar buraya hemen tanışın.” Dediği an Alp duruşunu dikleştirdi. Omuzlarını silkti. “Ben Eray. Eray Polat.” Dedi sarışın çocuk. Alp’e baktı. Alp duruşunu hiç değiştirmeden sadece başını salladı. “Ulaş Kıran.” Dedi esmer olanı. Alp aynı şekil göz ucuyla baktı. “Sude ben de. Sude Özkan.” Dedi kız neşeli bir sesle ve elini uzattı ama Alp o ele sadece baktı. Başını dahi sallamadı ve Binbaşı Eyüp’e döndü. “Ne zaman çıkmamızı istersiniz. Ekibe söyleyeyim.” “Hemen şimdi Bozkurt. Sen git söyle timine. Çocuklar sizlerde hasır olun sizde gideceksiniz. Aksilik istemiyorum.” YAZAR’dan “Oğlum eminsiniz değil mi etraf da kamera yok. Bak Boran ile bizde yanarız.” Dedi Berzan Ağa. “Yok ağam Boran ağada ağzını sıkı tutacağını söyledi ama dedi Berzan Ağaya de ki ‘Tez vakitte çıkarsın. Yoksa ağzımı tutamam’ size iletmemi söyledi Ağam ne yapacağız?” “Kimse inanmaz onu lafına kanıtta yoktur etrafda hiçbir şey olmaz ama askerlere dikkat edelim bu işin peşini bırakmazlar.” Dedi ve yanındaki adama dükkanın kepenkleri işaret etti kapaması için. İçinden gerdi Berzan Ağa istediği olmuştu. Boran’a içeri attırmıştı. Tarihi eserleri satmıştı ve para da onun elindeydi. Boran bir bataklığa girmişti. Berzan ağa ise kurbağa misali kurtulmuştu. Berzan Ağa arabasına doğru yürüdüğü sırada telefonu çaldı. “Efendim Baran.” Arayan büyük oğlu barandı. “Baba neredesin hele sen geleyim yanına?” “Gerek yok oğlum konağa geçiyorum oraya gelirsin. Serhat nerede?” “Serhat bilmiyorum baba nerede diye arayayım istersen?” “Yok boşver sen konağa gel konuşalım bir senle.” “Tamam baba geliyorum.” … “Hele öğretmen bir şey soracağım?” Dedi Serhat Ağa, Dilan ile okula gelmişti. “Tabi Serhat Ağa sor.” Dedi Aysun Hoca. Çocuklar ile Serhat ve Dilan da derse girmişti. “Yav şimdi bu harf aynı şeye benziyor bizim arabanın tekerleri varya hele aynı o dur ha kuranıma.” Dedi yanındaki bir çocuğun elini saçlarınıza götürüp saçlarını karıştı be güldü. “Allah iyiliğini versin ağam. ‘O’ harfi ağam bu.” “He öğretmen her neyse siz dersinize devam edin ben gideyim. İyi dersler fırfırikler.” Dedi gözlüğünü elinden gözlerine götürürken. “Yine bekleriz Ağam iyi günler.” Dedi Aysın öğretmen. Serhat ağa sadece gülümsedi. “Dilan sen beni arasın ben gelip ararım tamam. Hadi görüşürüz.” Dedi Serhat bakışlarını Aysun Hocadan çekerek. Dilan’a baktı. Dilan’da onay olarak başını salladı ve yanındaki kızın defterindeki yazısını kontrol etti. ASİL TİMİ “Tim toplan.” Dedi Alp timinin yanına yaklaşırken. “Sınırda bir haraketlilik varmış. Ve oraya gidiyoruz. Binbaşım yanımıza üç asker daha verdi şimdi gelirler. Unutmayın fazla konuşmaya gerek yok.” Dedi baktı timine hepsi onayladı onu. “Kim bu gelenler komutanım?” Diye sordu meraklı bir şekilde Yiğit. “İki erkek ve bir kadın. Sadece bu görev için geliyorlar.” “Anladım komutanım.” Dedi Yiğit cevabını almıştı. Onların yanında şakacı tavrını göstermesine gerek olmadığını Alp’in konuşmasından anladı. Daha sonra yanlarına yaklaşan adımlara ve sonra sahiplerine baktı. “Bunlar mı devrem?” Dedi Barış. İçine bir huzursuzluk çökmüştü. “Bunlar.” Dedi Alp. Gelenler daha çok yaklaştı onlara doğru. “Selam.” Dedi Sude. Timi inceledi. Herkesin yüzüne tek tek baktı. “Sude ben.” Dedi kendini tanıtarak. “Bende Eray.” Dedi Eray da kendini tanıttı. “Ulaş bende.” Dedi Ulaş ama odağı Elif’di oraya doğru bakıyordu. “Sizler isimleriniz ne? Alp Komu…