Birinci Bölüm

Ben Dilan.Dilan Karakaya.Urfa’ya bağlı kalmış.Okumak istediği üniversiteyi okuyamayan Dilan.Bizim buralarda doğan kızların kaderi bellidir.Daha beşikde ağlarken.Babalarımız geleceğimizi çizerler.Daha beşikde ağlarken anne ya da baba diyemeden sözlerler bizi.Bende o kızlardandım.Sırf bir kan davası uğruna sözlenmiştim.Ne saçmaydı ama değil mi? Odamdan çıktım konağın avlusunda annemi gördüm yanına ilerledim. “Kızım Dilan,bugün tekrar köydeki mektepde Aysun öğretmene yardıma gitsen.Çok istedi.Kırmayalım.” Aydın öğretmen köyün okulunda öğretmendi.Ara ara giderdim babam görmeden.Benim için güzel olurdu orası.Okuma yazma orada sökmüştüm. “Olur giderim ben gideyim çantamı alayım.” “Tamam kızım.Mahmut arabayı hazırlayın Dilan’ım köye inecek.” Mahmut Abi kafasını sallayıp gitti.O sırada yukarı odamdan çantam ve telefonumu aldım.Aşağı indiğimde araba hazırdı bindim arabaya. … Köye geldiğimizde Mahmut abi döndü bir yerde.İndim okulun yolunu tuttum.Okula gelmeme az kalmıştı ki okulun önünde jandarma arabası gördüm. “Hayrola ne oldu acaba?”dedim kendi kendime.Okula çok yaklaşmıştım.İçeri girdim karşı sınıftan sesler geliyordu.Kapıyı çaldım içeriden “Gir”dedi Aysun Öğretmen.İçeri girdim. “Geleyim öğretmen.”içeride dört-beş tame asker vardı. “Gel Dilan gel bu da soru mu geç.”dedi ve ardından “Bu askerler okulu ziyarete gelmişler.Çocuklar için tanış istersen.”dedi. Baktım askerle iki kadın üç erkekdi.Kadın olanlardan biri uzattı elini. “Elif ben.”uzattığı eli sıktım çok güzel bir kadındı.Esmer ve hoş bir kızdı.Karşılık verdim “Dilan”gülümsedim. Ardımdan sarı saçlı güzel yüzlü kadın uzattı elini “Selin bende memnun oldum Dilan.”çok tatlıydı elini sıktım. Sırayla üç erkeğe baktım.İlk esmer olanı uzattı elini “Yiğit.”elini sıktım.Ardında diğer esmer olan uzattı “Caner.”elini sıktım.Son olarak kumral olan kendini tanıttı ama mesafeliydi. “Alp.”dedi soğuk bir tavırla.Başımı çevirdim. O an Aysun öğretmenin sesini duydum. “Dilan kal burada ben hemen geliyorum.”başımı salladım.Sınıftan çıktı. Adının Elif olduğunu hatırladığım kadın baktı bana “Bu köyde mi yaşıyorsun Dilan.” “Evet köyün aşiretinin kızıyım.”şaşırmış gibi baktı. “Aşiret nasıl bir şey merak ettim?” “Okumak istersin okuyamazsın,kendi ayaklarının üstünde durmak istersin duramazsın.Buralarda erkeğin olmazsa sen hiçsin.Kadının önemi yoktur.Ya birinin kızı olarak bilinirsin ya da birinin karısı.”baktı bana.Tanışma sırasında bile bakmayan askere kaydı gözüm beni dinlediği belliydi. “Kaç yaşındasın Dilan?”dedi bu defa Elif “20 yaşındayım sen ve diğerleri peki?” Bu insanlar köydeki yalnızlığımın arkadaşı olurlardı. “Ben 23 yaşındayım”dedi Elif . “Ben de 23”dedi Selin. “Ben 26”dedi ismini hatırladığım kadar Caner. “Ben Caner’le yaşdaşız.”dedi Yiğit.Komik bir şekilde. “Yaşdaş o ne?”diye sordum. “Şey işte aynı yaşdayız aynı adı olanlar adaş oluyor ya biz de yaşdaş.”güldü.Bende güldüm.Diğerleride güldü.Bir tek o gülmedi. Ona bakarak sordum. “Sen hiç gülmez misin?”dedim oturduğu yerden kalktı.Boynumu kaldırarak baktım bu sefer cüsseli bir adamdı. “Gülmem.”dedi duraksadı devam etti “Ayrıca 25 yaşındayım.”dedi sınıfın kapısına doğru ilerledi. “Ekip toparlan bu kadar ziyaret yeter.” Hepsi birden “Emredersiniz komutanım” dedi. “Görüşürüz Dilan umarım seni tekrar görürüm.”dedi Elif. “Kendine çok iyi bak Dilancığım tekrar görüşmek dileğiyle.”dedi Selin. “Görüşürüz asıl siz burada dikkat edin sınırda görev yapıyorsunuz.” “Hoşça kal Dilan”deyip gittiler. Aysun öğretmen daha gelmediği için bende öğrencilerin hepsini tek tek kontrol ettim. ASİL TİMİ “Komutanım affınıza sığınıyorum bir şey soracağım?”dedi Selin çekinerek. “Sor Selin.”dedi Alp Komutan. “Komutanım Dilan’a biraz sert mi çıkıştınız acaba kız belli etmesede üzülmüştür.”dedi bir çırpıda çekinirdi Alp Komutandan. “Bir anlık tanıştığım insanlar ile fazla samimiyete gerek yok.Yeterli mi?”Selin’e baktı.Selin başını sallamakla yetindi. Aracı süren Yiğit’den çıktı ses. “Komutanım bence iki gülme samimiyet olmaz.”dedi yan tarafında oturan Komutana baktı.Ko…