4. Bölüm: Güven

Gece rüyalarımda babamı görürdüm her seferinde.O derece korkardım ben babamdan.Peki bu derece korkuyorsam ne yaptı?İlk cinsel istismara uğradığımda 4 yaşındaydım.Dünyanın kötülüklerle dolu olduğunu o zamanlarda anlamıştım zaten.Dedim ya, ben o yaşlarda annemin masalarına ihtiyaç duyarken,babamın saçımı okşamasına ihtiyaç duyarken öğrenmiştim.Dün olan operasyonda eski anılarım geldi gözümün önüne.O çocuk ben gibiydi.Bir aile üyesi yüzünden hayatı kararmıştı.O adamın leşini camdan aşağı attığımda bunu babamada yapmam lazım dedim içimden.Babama yapacaktım,en acılısından.Bu sabah ben odamdan ilk defa çıkmıştım.Salonda, dün haberlere taşınan adliye baskınından bahsediyorlardı.Ekranda Giray'ın görüntüleri vardı sadece.Birde benim ve Mavi'nin tam gözükmeyen fotoğrafları.Ben adamı camdan atarken sadece saçlarım gözükmüştü.Yani,yüzümü kapatan saçlarım.Ev çok gürültülüydü ve sanırım normaldi.Evde, benide sayarsak 14 kişi vardı.Köşk o kadar büyüktüki herkesin kendine ait odası var düşünün yani.Aslında Eylül ve Nisan beraber kalıyorlarmış.Birde Halil ve Hilal.Halil ve Hilal birbirlerine benziyordu ama Eylül ve Nisan'ın birbirleriyle alakası yoktu.Biri sarışındı diğeride esmerdi.Herkes sohbet ederken bende sessiz bir şekilde kenarda oturmuş televizyon izliyordum.Elif ve Poyraz denen kişiler tartışmaya başladı. “Elif ver şu kumandayı maç izleyeceğiz biz." “Gidin odanızda izleyin mesela, nasıl fikir?" “Peki sen gidip odanda izlesen, nasıl fikir?" Kaşlarımı çattım. “Yeter,cidden bundan ötürü mü kavga edeceksiniz?" Herkesin gözü bana döndü.Savaş'ın tek kaşı havalandı.Etkilenmiş gibi gülümsedi.Daha sonra yüzüne küçümser bir ifade oturdu.Sesinede yansımıştı bu küçümser ifadesi. “Vay,demek dilin varmış.Geldiğinden beri herkese deccal gibi bakıyorsun." Gözlerimi Savaşa diktim.Neden sik sik konuşuyordu bu adam? Geldiğimden beri zaten sik sik konuşuyor biraz daha böyle devam ederse yemin ederim elimde kalırdı.Göz devirdim ve önüme döndüm tekrardan.Telefonumu kurcalamaya başladım.Gelen bildirime tıkladım.Anıl mesaj atmıştı, artık işine geri dön diye.Aynen dönerdim.Aslında gidip biraz Anıl ile kavga etmek zevkli olabilirdi.Telefonu kapatıp kucağıma koydum ve Elif'in açtığı diziyi izlemeye başladım.Sıkıcıydı yalan yok.Ayağa kalkıp mutfağa ilerlerledim.Kendime bir bardak su doldurdum ve tezgaha yaslanarak içmeye başladım.Bardakların yerini tesadüfen bulmuştum.Bardağı tezgaha geri koydum,gözlerim mutfakta gezindi.Büyük bir yemek masası vardı cam sürgülü kapının önünde.Büyük bir tezgah ve büyük bir buzdolabıda vardı.Kapının yanında da kahve köşesi vardı.Gözlerimi mutfaktan ayırdım ve yavaş adımlarla merdivenden yukarı çıktım ve odama geçtim.Aynada kendime bakarken içeri Mavi girdi. "Ne var?" "sohbet etmek için gelmiştim,bir kerede gülsen ölmezsin yabani." Göz devirdim ve yatağın üzerine oturdu.Bende yanına oturdum istemesem bile.Gözlerim üzerinde gezindi.Siyah bir kargo pantolon ve üzerinde kurukafalı bir tişört vardı.Aslında şimdi zamanım varken sorabilirdim.O raporların neden olduğunu. “Birşey sorabilir miyim Mavi?" “Tabii." “Neşe 2 tane deli raporu olduğunu söyledi.Neden?" “Nasıl yani?" “Raporları neden aldın?" Mavi gözlerinde ilk defa alay yoktu.Anlamlandıramadığım bir duygu vardı. “1. Raporum çoklu kişilik bozukluğuydu.2. raporum ise narsist kişilik bozukluğuydu.Salak salak rapor verdiler.İlk raporumdan dolayı 1 yıl rehabilitasyon merkezinde kalmıştım.İğrenç birşeydi, tavsiye etmem." Neden bir rehabilitasyon merkezinde kalayım ki zaten?Evet deliydi ama böyle bir delilik beklemezdim.Aslında kişilik bozukluğunu kaybetmemişti.Hâlâ daha içinde birkaç kırıntı vardı,yani ben öyle düşünüyorum.Peki neden böyle birşey oluşmuştu?Belki genetiktir veya belki yaşadıklarındandır bilmiyorum. “Sen soru sordun, sıra bende.Boynundaki o iz doğuştan mı?" Duraksadım.Sırtımdaki doğuştandı ama boynumda olan iz babam yüzünden oluşmuştu.Hayır anlamında başımı salladım.Derin bir nefes alıp geri verdim. “Bir resim çizmiştim.Elbise tasarlamıştım.O gün babama onu gösterdiğimde…