GİRİŞ

Bir insan düşünün.Yaşayan ama yaşayamayan,yaşam ve ölüm arasında yetişen bir ölüm çiçeği.İsmini anlamını taşıması için almıştı. Liva Sare. Liva öncülük eden,lider anlamına gelirken Sare, saf güzellik demekti.Liva annesini hiç tanımamıştı.Babası ise alkolik,şerefsizin tekiydi.Annesi ve babası birbirlerine çok aşıktı.Hatta babası Livayı çok seviyordu,o güne kadar.Sırtından omzuna kadar uzanan beyaz bir doğum lekesi vardı.Annesi bunu fark ettiğinde kızının doğumundan 2 hafta sonra evi terk etti.Yapamazdı,onun gibi bir kızın annesi olamazdı.Babasına ne olduysa o zaman oldu.Fakat bilmediği tek şey kendi sonunu getirmiş olmasıydı. Kendi kızı,onun sonu olacaktı. Annesi gittiği gün sanki o sevgi dolu adam gitmiş,yerine bambaşka bir insan gelmişti.Liva büyüdü,merhametide tam tersine küçüldü. Liva artık özgür olmak istiyordu. Liva o görünmez zincirleri yok etmek istiyordu.Sıtındaki beyaz doğum lekesi yetmiyormuş gibi babasının bıraktığı bir iz daha vardı.Boynundan sağ omzuna uzanan beyaz bir yanık izi.Liva'nın çocukluğu elinden alınmıştı.Liva merhameti yüzünden bu haldeydi, kimseyi kıramadığı ve onlara üzüldüğü için zorbalanmış, hakaretler işitmişti.Liva,koparılmış bir çiçekti.Koparılmış çiçekleri bir suya koyarsın,orda yaşamaya tutunurlar.Onun yaşama tutunmasının sebebi ise tek bir şeydi. İntikam Arzusu. Bu arzu içindeki ateşi dahada yakıyordu. Liva artık acımasızdı,Liva'nın hayalleri yıkıldıysa Livada onları yıkacaktı.Liva acımayacaktı içindeki ateşi söndürene kadarda durmayacaktı.Liva başarılı bir ajandı ama kimse onu “Ölüm Çiçeği"lakabının sahibi olduğunu henüz öğrenmemişti.Öğrenmedilerse öğretecekti.O lakabın sahibi Liva ise,onu hakkıyla taşıyacaktı.