TANITIM

İnsanlar bana dokunduğunda yalnızca tenlerini hissetmiyorum. Korkularını hissediyorum. Öfkelerini. Pişmanlıklarını. Bazen de işlemediklerini sandıkları suçları. Yirmi altı yıl boyunca bunun bir lanet olduğunu düşündüm. Sonra o geldi. Evran Yarel. Bana ilk dokunduğunda… Hiçbir şey hissetmedim. İlk kez bir insanın içinde sessizlik vardı. Ama sessizlik, masumiyet demek değildir. Çünkü bazı insanlar duygularını saklar. Bazıları ise onları gömecek kadar tehlikelidir. Evran benden bir şey saklıyordu. Ben de ondan. Fakat hiçbir sır sonsuza kadar gizli kalmaz. Özellikle biri seni üç yıldır izliyorsa… Ve sen bunu henüz bilmiyorsan.