9. Bölüm: Sonsuzluk

Gözlerimi açtığımda yine bir hastane odasındaydım. Etrafa baktığımda Teoman abim yanımdaydı. Kaşlarımı çattım, neler olduğunu hatırladığımda gözlerim dolmuştu yeniden. Kenara tutunarak doğrulmaya çalıştım. “Hayır rahat dur Ömrüm.” Abim beni tutup geri uzandırmıştı. “Gitmek istiyorum. Lütfen.”…