Önsöz *

Kendimi tanıtmak için sayfalar dolusu yazı yazacak kadar önemli biri olmadığımı düşünüyorum. Belki ailem, belki de yakın arkadaşlarım için durum aynı olmayabilir fakat yirmili yaşlarımın sonunda, yaşadıklarımdan tecrübe ettiğim kadarıyla ve insanları çok daha tanıdıkça bu kanıya vardım diyebilirim. Kimsenin kimseye değer vermediği, çıkarları olmadığı sürece insanların artık birbirleri ile iletişim kurmak bile istemediği bir dönemde bunları bilmek ve görmek açıkçası çok da zor değil. İçimden gelen şeyleri kağıda dökme fikrim de yeni gelişen bir durum değil. Lise zamanlarımdan bu yana deli gibi okuduğum o sürükleyici kitaplar, yaşanamayan ve yarım kalmış bazı aşk hikayelerim, aynı zamanda da yaşadığım mutluluk verici günlerim beni buna itmeye sebep oldu. Aslında antika bir daktilo satın alıp, tuşlarına her bastığımda çıkardığı o tatmin edici sesi ile bunları yazsam daha ilham verici olabilirdi. Yazacağım dediysem de öyle usta işi bir yazarın yıllarını verdiği romanları gibi olmadığına hem fikiriz sanıyorum. Yazdıkları her sayfa başına para kazanmak için, en ufak olayı bile saatlerce anlatan Rus yazarlar gibi olmadan, bu yayımda emeği geçen kendimden başka biri olmadığı için, kimselere de yalandan bir teşekkür sayfası ayırmadan bu önsözü kapatıyorum.