4. Bölüm

Blair Vivian O’conner. Ne zaman başım sıkışsa, bir sorunum olsa, üstesinden gelemediğim bir durum olsa orada her zaman biri belirirdi. Sanki hissediyormuş gibi ya da birileri ona haber uçuruyormuş gibi. Leon Boris Miller beni her zaman kurtarıyordu... Karşımda gördüğüm manzarayla resmen nutkum tutulmuştu. Şaşkınlığımı belli eden ağzımı örten ellerim ve büyüyen gözlerim ile yerime adeta mıhlanmıştım, durmasını engelleyebilmek için bile hiçbir şey yapamıyordum. Henry suratına yumruğun geçirilmesiyle dengesini toparlayamamıştı. Daha ilk yumruğu sindirememişken yediği bütün yumruklar ile yere devrilmiş ve yüzü kanlar içinde kalmıştı. Ne kadar kendini korumaya çalışsa da sarhoş olduğu için pek de etki etmiyordu. Çapkın kral Leon’u kaybetmiş yerine savaşçı Boris Miller gelmişti. Sert ve hırslı yumruklarını bir, bir karşısındakinin suratına geçiriyordu, gözü o kadar dönmüştü ki etrafındaki hiçbir sesi duymuyor. Yaşadığı adrenalin patlamasından dolayı göğsü hızla inip kalkıyordu, birkaç tutam kumral saçı terden anlına yapışmıştı. Şu an neredeyse birini öldürecek durumda olsa da patlayan kaşı ve dudağı ile acayip karizmatik duruyordu. Gözlerimi nihayet Leon’dan çekip Henry’e çevirince gördüğüm vahşet ile dudaklarımdan kısık bir nefes çıkmıştı. Olanları nihayet idrak edebildiğim için tam Leon’u durdurmak için öne atılacaktım ki başka bir silüet önüme geçmiş ve Leon’u durdurmaya çalışıyordu. Leon'u durdurmaya ve sakinleştirmeye çalışan April’dı birkaç saniye önce gülüp eğlendiği kız. Eğer böyle bir durum başıma gelmeseydi eminim ki hâlâ beraber vakit geçirmeye devam edeceklerdi benim yüzümden onların da rahatı bozulmuştu. Leon nihayet olanların farkına varabilmiş gibi bakışlarını karşısındaki kanlı yüzden çevirmiş ve ela gözlerini April’a çevirmişti. April'ı fark ettiği gibi öfkeden sertleşen gözleri yumuşamış ve daha sakin bir hal almıştı. Gördüğüm manzara beni birazcık da olsa garip hissettirmişti, sanki içimde bir yer cız etmişti. April dolan kızıl gözleriyle. “Dur artık lütfen! Onu öldüreceksin!” diyen kısık sesiyle yalvarmıştı. Leon, April’ın dedikleriyle sanki yeni, yeni kendine geliyor, olanları idrak ediyordu. Son kez Henry’e bakıp iğrenen bir şekilde üzerinden kalkmıştı. Etrafında onu dört gözle izleyen hatta telefonuyla çeken topluluğu fark edince. “NE BAKIYORSUNUZ LAN! PARTİ BİTTİ HADİ DAĞILIN!” diye kükremişti adeta. Herkes Leon’un bağırmasıyla topuklarını götlerine vura vura terk etmişti evi. Henry’nin arkadaşları da ortamı terk etmeden önce hızlıca onu yerden kaldırmış ve ortadan kaybolmuşlardı. Herkesin gitmesine rağmen April kalınca diğerlerine nazaran nazik ve sakin çıkan sesiyle. “Sende git evine April. Geç oldu!” demişti. April'ın koluna dolanan eline, elini koyacaktı ki ellerinin kana bulandığını fark edince durmuştu. Kan ona bulaşmasın diye… April inkâr edecek oldu ki Leon onu tekrar durdurmuş ve. “Şimdi evine git, dinlen. Yarın konuşuruz olur mu?” demişti. Leon'u ilk defa bu kadar nazik ve sakin görüyordum, bir saniye önce birini öldüresiye dövmemiş gibi. April hiçbir şey demeden sadece kafasıyla onaylamış ve birkaç saniye sonra o da gitmişti. Leon'da, April gittikten sonra odasına kaçarcasına gitmişti. Onun yanına gitmek için hareketlendiğimde tam Brad beni durduracakken Elena onu durdurmuş ve. “Şu an sırası değil!” demişti. Bende daha fazla beklemeden ilk önce banyodan ilk yardım çantasını almış ve kapısını çalmadan dan diye odasına girmiştim. Leon beni fark etse de hiç istifini bozmadan yatmaya devam ediyordu. Kolunu gelen ışığı engelleyebilmesi için gözüne, bir elini de gövdesine yerleştirmişti. Bu kadar basit şeylerden de etkilenme be kızım! Ellerindeki kanlar kurumuş ve yıkama tenezzülü bile göstermemişti. İlk yardım çantasını yatağın yanına koyduğum gibi bileğinden tutmuş ve koca cüssesini kaldırmaya çalışıyordum. Leon onu kaldırmaya çalıştığım için yüzündeki elini çekmiş ve bana ne yaptığını sanıyorsun der gibi bakmaya başlamıştı. “Ne yaptığını sorabilir miyim?” demişti bu sefer sorgulayan bakışlarla. “Sus…